Κώστας Πουπάκης

Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 2017 -

Ένα ισχυρό Δημόσιο Σύστημα Υγείας απαραίτητη προϋπόθεση ενός αποτελεσματικού Κοινωνικού Κράτους

E-mail Εκτύπωση

 fthinoporo2011

Άρθρο του Κώστα Πουπάκη στο περιοδικό "Αλληλεγγύη Υγείας"

 

Ο τομέας της υγείας βρίσκεται στον πυρήνα του κράτους πρόνοιας. Είναι ένα κρίσιμο μέγεθος που συνδέεται άρρηκτα με το σύνολο των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών, ένας σημαντικός αναπτυξιακός μηχανισμός με κομβικό ρόλο στην ενίσχυση της ελληνικής περιφέρειας και την εγγύηση της κοινωνικής συνοχής.


Η «υγεία» σε μια χώρα που ασπάζεται το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο είναι δημόσιο και κοινωνικό αγαθό, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του πολίτη και βασική υποχρέωση κάθε ευνομούμενης πολιτείας. Ο «εθνικός» χαρακτήρας του υγειονομικού μας συστήματος πρέπει να εκπληρώνει απαρέγκλιτα τρεις βασικές αρχές:

  • Ισότιμη πρόσβαση και καθολική κάλυψη.
  • Δωρεάν και άμεση παροχή υπηρεσιών.
  • Αναδιανεμητική στόχευση με γνώμονα την άμβλυνση των κοινωνικών ανισοτήτων


Μέχρι πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης, τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούσαν γύρω στο 6% του μηνιαίου εισοδήματός τους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (διαγνώσεις, θεραπείες, φάρμακα κ.λπ.), ποσοστό τριπλάσιο από το μέσο όρο της αντίστοιχης δαπάνης (2%) των χωρών του ΟΟΣΑ. Σήμερα, όμως, οι επιπτώσεις της ύφεσης και της ακολουθούμενης πολιτικής στο «πορτοφόλι» της ελληνικής οικογένειας έχουν οδηγήσει σε αύξηση της προσέλευσης των πολιτών στα δημόσια νοσοκομεία που προσεγγίζει το 30%, καθώς και σε άνοδο κατά 17% της κίνησης στα Κέντρα Υγείας.


Αυτή η μεγάλη στροφή των πολιτών προς τις δομές δημόσιας υγείας είναι ένα τεράστιο στοίχημα που δεν πρέπει να χαθεί. Σε περίπτωση που το ΕΣΥ ανταποκριθεί αποτελεσματικά στις αυξανόμενες ανάγκες του κόσμου, τότε μπορεί να καταξιωθεί στη συνείδηση των Ελλήνων, αλλά και να συμβάλλει αποτελεσματικά στη δημιουργία ενός «κοινωνικού μισθού» ικανού να αναπληρώσει ένα μέρος της μεγάλης εισοδηματικής απώλειας που έχει υποστεί ο ελληνικός λαός από την κοινωνικά άδικη κυβερνητική πολιτική διαχείρισης της δημοσιονομικής εξυγίανσης.


Η πρόκληση γίνεται ακόμη πιο δύσκολη και σύνθετη αν συνυπολογίσει κανείς τα διαχρονικά προβλήματα (παθογένειες, στρεβλώσεις, γραφειοκρατία, ελλείψεις προσωπικού) στη λειτουργία της δημόσιας υγείας, τη μη έγκαιρη πραγματοποίηση εξετάσεων από μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού λόγω οικονομικής στενότητας ή αδυναμίας, αλλά και το δυσμενές περιβάλλον από τις κυβερνητικές επιλογές για τη συνεχή μείωση των κρατικών δαπανών για το έτσι και αλλιώς υποχρηματοδοτούμενου ΕΣΥ.


Απαιτείται άμεσα μια ολοκληρωμένη, υπεύθυνη και ρεαλιστική πρόταση σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους και την επιστημονική κοινότητα, με στόχο την αναμόρφωση και τον εξορθολογισμό της λειτουργίας της δημόσιας υγείας, την απαλλαγή του από δομικές ανεπάρκειες, την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και της κοινωνικής πρόνοιας. Απαιτείται ένα σύγχρονο, δυναμικό και καινοτόμο ΕΣΥ που να «απαντά» με επάρκεια στις σύγχρονές ανάγκες.


Σε αυτό το πλαίσιο προτείνονται ενδεικτικά:

  • Η διασφάλιση ενιαίας χρηματοδότησης και εποπτείας του συστήματος υγείας.
  • Η κατάρτιση ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης που θα απεικονίζει τις ανάγκες και θα χαράζει τη στρατηγική, τους στόχους και τις προτεραιότητες με ορίζοντα τετραετίας, ώστε να εξασφαλίζεται η ταχύτερη δυνατή αντιμετώπιση νέων απειλών για τη δημόσια υγεία, η αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και να εκλείψουν οι αντιπαραγωγικές και κοστοβόρες αποσπασματικές ενέργειες.
  • Ολοκληρωμένο πρόγραμμα για την αναβάθμιση των δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας και τη σωστή γεωγραφική κατανομή των δομών υγειονομικής περίθαλψης.
  • Η τοποθέτηση της πρόληψης και της προληπτικής ιατρικής στο επίκεντρο του συστήματος υγείας.
  • Η ενίσχυση των υποδομών σε όλη τη χώρα και ενσωμάτωση των τεχνολογικών εξελίξεων στο χώρο των ιατρικό εργαστηρίων με σκοπό τη δημιουργία πρότυπων νοσοκομείων και εξειδικευμένων θεραπευτικών κέντρων.
  • Η διασφάλιση της διαφάνειας στο καθεστώς των προμηθειών μέσα από διαδικασίες ελέγχου σε όλο το φάσμα της αλυσίδας από την προμήθεια έως τη διάθεση.
  • Δημιουργία σύγχρονων μονάδων αποκατάστασης για ΑμεΑ με την ανάλογη χωροταξική κατανομή.
  • Ανάπτυξη δομών ψυχικής υγείας με επαρκή στελέχωση καθώς οι συνέπειες της ανεργίας, της οικονομικής αβεβαιότητας και της εργασιακής ανασφάλειας έχουν αυξήσει σημαντικά την ανάγκη ψυχοκοινωνικής υποστήριξης.
  • Ουσιαστική διασύνδεση των πανεπιστημίων με τα νοσοκομεία.


Η ενίσχυση και στελέχωση του ΕΚΑΒ ώστε να διασφαλίζεται η άμεση μετάβαση σε νοσοκομείο από οποιοδήποτε μέρος τη χώρας.


Σε δύο ζητήματα θα ήθελα να αναφερθώ εκτενέστερα και αυτά είναι το θέμα των προσλήψεων προσωπικού και η πολιτική για το φάρμακο. Όσον αφορά το πρώτο, δεν χωρά αμφιβολία πως η υποστελέχωση των νοσοκομείων πλήττει την αξιοπιστία τους, την ώρα μάλιστα που το επίπεδο του ιατρικού, του νοσηλευτικού και του παραϊατρικού προσωπικού είναι εξαιρετικά υψηλό. Χρειάζονται άμεσα προσλήψεις, ιδίως στον κλάδο των νοσηλευτών όπου είμαστε και στη χαμηλότερη βαθμίδα του ΟΟΣΑ. Επίσης, το «φάρμακο» είναι κοινωνικό αγαθό και δεν μπορεί να αφεθεί χωρίς προστασία στις ανεξέλεγκτες διακυμάνσεις της προσφοράς και της ζήτησης. Το κράτος πρέπει να εγγυάται την πρόσβαση των πολιτών σε κάθε φάρμακο που βελτιώνει την κατάσταση της υγείας τους, την ποιότητα της ζωής τους. Η όποια τιμολογιακή φαρμακευτική πολιτική δεν μπορεί και δεν πρέπει να σχεδιάζεται χωρίς την άμεση εμπλοκή του ΙΦΕΤ στην κατεύθυνση της πάταξης της κερδοσκοπίας και την αντιμετώπιση πρακτικών καρτέλ.


Πέρα από τις συγκεκριμένες πολιτικές στον χώρο της υγειονομικής περίθαλψης, καταλυτικός είναι και ο ρόλος προνοιακών παρεμβάσεων που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά-χωρίς δημοσιονομικό κόστος-την καθημερινότητα των ευπαθών κοινωνικά ομάδων. Κατά αυτόν τον τρόπο ανέλαβα πρωτοβουλία-με την ιδιότητα του Ευρωβουλευτή- για την προώθηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο ενός συστήματος ετικετοθεσίας σε γραφή Braille στις συσκευασίες των βιομηχανικών προϊόντων, το οποίο αν εφαρμοστεί θα αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής ενισχύοντας την ανεξαρτησία των 30 εκατ. Ευρωπαίων συμπολιτών μας, που αντιμετωπίζουν προβλήματα όρασης. Η επίσημη γραπτή δήλωσή μου για το συγκεκριμένο θέμα υποστηρίχτηκε από 447 ευρωβουλευτές, αριθμός ρεκόρ για ανάλογες δράσεις, γεγονός ότι υπάρχει σοβαρό απόθεμα κοινωνικής ευαισθησίας.


Η δημόσια υγεία αποτελεί βασική συνιστώσα του κοινωνικού κράτους και η ουσιαστική ενίσχυσή της πρέπει να μετατραπεί σε σημείο αιχμής της ακολουθούμενης κοινωνικής πολιτικής για τη στήριξη των εργαζόμενων, των ανέργων και των συνταξιούχων. Μέσα σε συνθήκες έντονης οικονομικής κρίσης ένα δυναμικό, αξιόπιστο και αποκεντρωμένο εθνικό σύστημα υγείας θα δημιουργήσεις «κοινωνικό έσοδο», θα ανακουφίσει την ελληνική οικογένεια, θα διασφαλίσει την κοινωνική και περιφερειακή συνοχή ενισχύοντας ταυτόχρονα την αναπτυξιακή διάσταση της οικονομίας. Όσο η κυβέρνηση δεν αντιλαμβάνεται τον πολυδιάστατο ρόλο του ΕΣΥ τόσο θα περικόπτει δημόσιες δαπάνες για την υγειονομική περίθαλψη απαξιώνοντας ακόμη περισσότερο τα ελληνικά νοσοκομεία αλλά και τους φορολογούμενους πολίτες που τα επισκέπτονται.

 

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης