Κώστας Πουπάκης

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017 -

Ελληνική Προεδρία 2014 – Τί περιμένει η Ελλάδα;

E-mail Εκτύπωση

 

GR2014EU LOGO MULTI 0


Ελληνική Προεδρία 2014 – Τί περιμένει η Ελλάδα;


Άρθρο του Κώστα Πουπάκη στην εφημερίδα Ελληνική Γνώμη

 

Η Ελλάδα αναλαμβάνει για πέμπτη φορά -από την ένταξή της το 1981 στις τότε Ευρωπαϊκές Κοινότητες- την Προεδρία του Συμβουλίου της Ε.Ε. ολοκληρώνοντας το Κοινό Δεκαοκτάμηνο Πρόγραμμα, “Τρίο Προεδρίας: Ιρλανδία, Λιθουανία, Ελλάδα”, με γενική θεματική την “Κοινωνική Συμπερίληψη”.

 

Η Πατρίδα μας ετοιμάζεται να ξαναβρεθεί στο “τιμόνι” της Ε.Ε. σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την Ευρώπη και τις κοινωνίες των κρατών μελών, σε μια καθοριστική μεταβατική περίοδο για τη θεσμική διαμόρφωση της “φυσιογνωμίας” και του προσανατολισμού της με δεδομένη και τη διεξαγωγή του οικονομικού διαλόγου –“ευρωπαϊκό εξάμηνο”- που καταλήγει στη διατύπωση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων.

 

Χωρίς αμφιβολία, η εκδήλωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης και η μετεξέλιξή της σε οξεία κοινωνικοοικονομική κρίση και κρίση στην απασχόληση προκάλεσε ισχυρούς τριγμούς στην αρχιτεκτονική της Ένωσης εντείνοντας τις ανισότητες στο εσωτερικό της. Οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν, στενά προσηλωμένες στο “δόγμα” της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, υπονόμευσαν θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες ενώ οι υιοθετούμενες πρακτικές αποδυναμώνουν την “υπαρξιακή” για την Ε.Ε. έννοια της αλληλεγγύης εκτροχιάζοντάς την από την πορεία επίτευξης των στόχων της Στρατηγικής “ΕΕ 2020”.

 

Η επικείμενη, λοιπόν, Ελληνική Προεδρία συνιστά ένα μεγάλο εθνικό στοίχημα, αλλά και μια ουσιαστική ευρωπαϊκή ευκαιρία με σημαντικό περιεχόμενο τόσο στο πεδίο των νομοθετικών πρωτοβουλιών-εργασιών, όσο και στο επίπεδο των συμβολισμών.

 

Σε μια χρονική στιγμή που οι “φωνές” για εγκατάλειψη της μονοδιάστατης ακραίας λιτότητας πληθαίνουν και οι ζωτικές κοινωνικές ανάγκες υπαγορεύουν την “επιστροφή” στην ανάπτυξη, η χώρα που “ταυτίστηκε” όσο καμία άλλη με την κρίση και μεταβλήθηκε σε ένα “εργαστήρι σκληρού πειραματισμού” τίθεται στο “επίκεντρο” των ευρωπαϊκών διαδικασιών.

 

Σε αυτό το πλαίσιο, επιβάλλεται να αγωνιστούμε για όλα εκείνα που τόσο καιρό διεκδικούμε ώστε η απαραίτητη δημοσιονομική εξυγίανση να πραγματοποιείται με κοινωνικά δίκαιο τρόπο και παράλληλα συμβατό με τις αγωνιώδεις απαιτήσεις της πραγματικής οικονομίας.

 

Οφείλουμε να τοποθετήσουμε στην κορυφή της ημερήσιας διάταξης τα ζητήματα που ταλανίζουν την Ελλάδα, τον Ευρωπαϊκό Νότο, καθώς και την Ε.Ε. στο σύνολό της προωθώντας ολοκληρωμένες και καθολικές λύσεις με κοινό παρανομαστή το επιτακτικό, πλέον, αίτημα για “Περισσότερη Ευρώπη”.

 

Οι δυσβάσταχτες θυσίες της ελληνικής κοινωνίας αποτελούν το “πειστήριο στοιχείο” για την ανάκτηση της χαμένης μας αξιοπιστίας, προβάλλουν όμως παράλληλα ως “αδιάψευστο τεκμήριο” για την ενδυνάμωση του κοινωνικού χαρακτήρα της Ένωσης που αποτελεί “μονόδρομο” αφενός για την αποφασιστική ανάσχεση των διαρκώς αυξανόμενων τάσεων “ευρωσκεπτικισμού” και αφετέρου για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών απέναντι στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα ενόψει και των Ευρωεκλογών.

 

Η Ευρωπαϊκή Ατζέντα του επόμενου εξαμήνου περιέχει μια σειρά βασικών προτεραιοτήτων με άμεσο κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο, άρρηκτα συνδεδεμένων με το παρόν και το μέλλον της χώρας:

 

  • Ανάπτυξη-Απασχόληση, με έμφαση στην αξιοποίηση των πόρων του κοινοτικού προϋπολογισμού και την κινητοποίηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στη χρηματοδότηση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, θέματα εξαιρετικού ενδιαφέροντος για την Πατρίδα μας που σημειώνει θλιβερές “ευρωπαϊκές πρωτιές” στην ανεργία και την ανεργία των νέων ενώ η ελληνική οικονομία μέσα σε συνθήκες βαθιάς και παρατεταμένης ύφεσης έχει απολέσει σωρευτικά περισσότερο από το 25% του ΑΕΠ της.
  • Θεσμική θωράκιση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και τη διαφύλαξη της σταθερότητας του ενιαίου νομίσματος με τη σθεναρή υποστήριξη μιας τραπεζικής ένωσης –για να ανταποκριθούν επιτέλους τα Τραπεζικά Ιδρύματα στον αναπτυξιακό τους ρόλο- και την ενίσχυση της κοινωνικής διάστασης της ΟΝΕ.
  • Αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης (έλεγχος συνόρων, συνεργασία με τρίτες χώρες, ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου) που αποκτά κομβική σημασία για τη χώρα μας, ένα κράτος “υποδοχής” τεράστιου όγκου μη νόμιμων μεταναστευτικών ροών.
  • Οριζόντια Θαλάσσια Πολιτική (αλιεία, ενέργεια, ασφάλεια, θαλάσσιες ζώνες) που η προώθησή της θα έχει μεγάλη προστιθέμενη αξία για μια νησιωτική και τουριστική χώρα, όπως η Ελλάδα που επιδιώκει την αναβάθμιση της θέσης της στον παγκόσμιο “ενεργειακό χάρτη” (π.χ. TAP).

 

Το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Μοντέλο είναι “αναπόσπαστο κομμάτι” της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και όχι μια “παρωχημένη θεωρία” όπως κάποιοι σκόπιμα επιθυμούν να παρουσιάζουν.

 

Η δυναμική επανεπιβεβαίωσή του είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την “αμοιβαιότητα” μεταξύ των κρατών-μελών, μακριά από οικονομικούς πατριωτισμούς και σκοπιμότητες, ώστε να αθροίσουμε τις αρετές μας και να πολλαπλασιάσουμε τα πλεονεκτήματά μας.

Η δημοσιονομική προσαρμογή δεν μπορεί να αναζητείται πάνω στη διάλυση του κοινωνικού ιστού, ούτε πρέπει να αγνοεί τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Οι διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις απαιτείται να δρομολογούνται με άξονα τη θεμελίωση της Πολιτικής Ένωσης και πρώτιστους στόχους την επιτάχυνση της κοινωνικής σύγκλισης και την καταπολέμηση των περιφερειακών ανισοτήτων. Τότε και μόνο τότε, η Ευρώπη θα γίνει μια Ομοσπονδία Εθνών-Κρατών με οικονομία υψηλής ταχύτητας και όχι μια Ένωση κοινωνιών “πολλαπλών ταχυτήτων”, μια επικράτεια με “πληβείους και πατρικίους”.

Τα λόγια του Εθνάρχη μας Κωνσταντίνου Καραμανλή “Να είμαστε στην Ευρώπη για να ξεφύγουμε από τη φτώχεια και την ανασφάλεια” επιβάλλεται να αποτελέσουν την “πυξίδα” και τον οδηγό της 5ης Ελληνικής Προεδρίας

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης