Κώστας Πουπάκης

Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017 -

Η έλλειψη κοινωνικής ασφάλισης στο 25% των Ελλήνων εργαζόμενων διαμορφώνει συνθήκες ενός σύγχρονου «εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα».

E-mail Εκτύπωση

"Ανταγωνιστικότητα δεν σημαίνει ευελιξία και απορρύθμιση της αγοράς εργασίας. Στη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και οι παράγοντες της εργασιακής ασφάλειας και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της κοινωνικής συνοχής και της περιβαλλοντικής προστασίας", δήλωσε σχετικά ο Κ. Πουπάκης.

Σύμφωνα και με τον επίσημο ορισμό της Ε.Ε. στο πλαίσιο της Στρατηγικής της Λισαβόνας, "Ανταγωνιστικότητα είναι η ικανότητα διατήρησης και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της χώρας, αναβάθμισης του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ενίσχυσης της απασχόλησης και της πραγματικής συνοχής, της περιβαλλοντικής προστασίας και αναβάθμισης, της διαρκούς βελτίωσης της παραγωγικότητας υπό συνθήκες παγκοσμιοποίησης". Με δεδομένο ότι οι δείκτες ανταγωνιστικότητας επηρεάζουν κυβερνητικές αποφάσεις, διαμορφώνουν επενδυτικό κλίμα και πολλές φορές χρησιμοποιούνται ως όχημα για την περαιτέρω κοινωνική και εργασιακή απορρύθμιση κατατέθηκε σχετική ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Τις τελευταίες δεκαετίες, η έννοια της ανταγωνιστικότητας κυριαρχεί στη διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή. Άλλωστε το Μάρτιο του 2000, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. έθεταν ως στόχο, για την τρέχουσα δεκαετία, να καταστεί η Ε.Ε. ως η πιο ανταγωνιστική και δυναμική οικονομία της γνώσης παγκοσμίως. Η Έκθεση «Global Competitiveness Report 2010-2011» του World Economic Forum για τη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας (αλλά και εκθέσεις άλλων φορέων, που δημοσιεύουν παρόμοιες εκθέσεις ανταγωνιστικότητας π.χ. η Παγκόσμια Τράπεζα με την έκθεση “Doing Business”), στα ζητήματα αγοράς εργασίας όπως αυτά παρουσιάζονται στο τομέα της έκθεσης «Labour market efficiency» επιβραβεύει μόνο την ευελιξία στην αγορά εργασίας, παραβλέποντας πλήρως τον τομέα της εργασιακής ασφάλειας και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, ενώ παρά την πληθώρα των μεταβλητών που χρησιμοποιεί, μεγέθη όπως η κοινωνική συνοχή και η περιβαλλοντική προστασία απουσιάζουν παντελώς. Χαρακτηριστικό είναι ότι χώρες, όπως είναι η Ρουάντα, η Ουγκάντα και το Βιετνάμ, παρουσιάζονται ως οι χώρες με τις πιο καλές πρακτικές ως προς το στόχο επίτευξης υψηλής ανταγωνιστικότητας. Με δεδομένο, ότι γύρω από τη μέτρηση της ανταγωνιστικότητας έχει αναπτυχθεί μια σημαντική βιομηχανία με τεράστια απήχηση στους διεθνείς επενδυτές, στις επιχειρήσεις, στους φορείς ακόμα και στις ίδιες τις κυβερνήσεις, ερωτάται η Επιτροπή:

1) Συμφωνεί με την προσέγγιση του WEF στα ζητήματα ανταγωνιστικότητας και κυρίως στα ζητήματα αγοράς εργασίας και κατά πόσο τη λαμβάνει υπόψη της παρόμοιες εκθέσεις για τη χάραξη των πολιτικών της;

2) Εάν διαφωνεί, με ποιό τρόπο προτίθεται να δημοσιοποιήσει τη διαφωνία της αλλά και την δική της προσέγγιση στο τρόπο μέτρησης της ανταγωνιστικότητας, μιας και η δημοσίευση αυτών των δεικτών διαμορφώνει σε σημαντικό βαθμό την αντίληψη, που έχουν οι οικονομικοί φορείς για τις χώρες στις οποίες μετριούνται οι επιδόσεις, με κίνδυνο να λειτουργήσουν ως όχημα για την περαιτέρω κοινωνική και εργασιακή απορρύθμιση;

Ερώτηση Κ. Πουπάκη: Yποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης των ανθρώπων με σοβαρά προβλήματα όρασης από τη λήψη έκτακτων οικονομικών μέτρων λόγω Μνημονίου Συνεργασίας

Οι κυβερνητικές αποφάσεις για μισθολογικές περικοπές και περιστολές στην κοινωνική προστασία, σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους ζωής, οδηγούν τη μεγάλη πλειοψηφία των ατόμων με αναπηρία (ΑμεΑ) στην περιθωριοποίηση και τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:

Οι δυσμενείς συνέπειες των μέτρων του Μνημονίου - Σύμβασης Δανεισμού στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα επώδυνες για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Η άκριτη λήψη μέτρων, χωρίς προηγούμενη κοινωνικοοικονομική μέριμνα, μισθολογικών περικοπών και περιστολών της κοινωνικής προστασίας, σε συνδυασμό με την αύξηση του κόστους ζωής (αυξήσεις σε ΦΠΑ, τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος, καύσιμα και προβλεπόμενες αυξήσεις στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς) δημιουργεί, πλέον, έντονο πρόβλημα επιβίωσης σε μεγάλες ομάδες ατόμων με αναπηρία. Σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση βρίσκονται οι συμπολίτες μας με σοβαρά προβλήματα όρασης, μια ευπαθής κοινωνική ομάδα περισσότερων από 20.000 ανθρώπων, στην Ελλάδα, που εμφανίζει μάλιστα και υψηλά ποσοστά ανεργίας. Σε αυτό το πλαίσιο και με δεδομένη τη διακηρυγμένη ανάγκη διασφάλισης ενός αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για τα ΑμεΑ ερωτάται η Επιτροπή:

• Επεξεργάζεται ή πρόκειται να επεξεργαστεί ένα ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης για την προστασία των ευπαθών κοινωνικών ομάδων από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης, που θα λειτουργήσει ως οδηγός για τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, στα πλαίσια των προσπαθειών δημοσιονομικής εξυγίανσης;
• Προκρίνει τη διενέργεια ειδικών κοινωνικοοικονομικών μελετών στα κράτη-μέλη για την επιστημονικά ορθή αποτίμηση του κόστους διαβίωσης των ατόμων με σοβαρά προβλήματα όρασης, προκειμένου να ληφθεί ανάλογη μέριμνα τόσο σε μισθολογικό επίπεδο, όσο και στο πεδίο της κοινωνικής πρόνοιας;
• Πώς αντιλαμβάνεται την ανάγκη ενίσχυσης των παθητικών μορφών απασχόλησης (π.χ. αύξηση του επιδόματος ανεργίας κτλ) ώστε να μην αντιμετωπίσει η συγκεκριμένη πληθυσμιακή ομάδα φαινόμενα περαιτέρω φτώχειας και έντονης υλικής υστέρησης;

 

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης