Κώστας Πουπάκης

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017 -

Εισήγηση του Προέδρου ΔΑΚΕ-ΙΤ Κώστα Πουπάκη στη Σύνοδο Διευρυμένης Κεντρικής Επιτροπής ΔΑΚΕ-ΙΤ

E-mail

 

ΣΥΝΟΔΟΣ

 

ΔΙΕΥΡΥΜΕΝΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΑΚΕ-ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
10 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009

Εισήγηση του Προέδρου της ΔΑΚΕ: Κ.Πουπάκη

Α. Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

1.ΔΙΕΘΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Η συνεχιζόμενη διεθνής οικονομική κρίση δεν αφήνει σημαντικά περιθώρια αισιοδοξίας, αφού καθημερινά βλέπουμε σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, οι δείκτες ανεργίας και φτώχειας να αυξάνονται και να πληθαίνουν οι μη έχοντες.
Η τελευταία κρίση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, σε συνδυασμό με τα γεγονότα των τελευταίων 30 ετών, μας διδάσκουν πολλά… Καταρχήν μας διδάσκουν ότι τον 21ο αιώνα δεν χωράνε δογματισμοί. Δεν υπάρχουν πολιτικά θέσφατα.
Μέσα από την ανάλυση της νεότερης ιστορίας αποδεικνύεται ότι όλα τα πολιτικά και ειδικότερα τα οικονομικά συστήματα είναι τρωτά. Είναι ευάλωτα όχι μόνο σε εξωγενείς και σε αρκετές περιπτώσεις απρόβλεπτους παράγοντες, αλλά ακόμη και απέναντι στον ίδιο τον τρόπο λειτουργίας τους. Απέναντι στον ίδιο τους τον «εαυτό».
Από την πτώση του πρώην Ανατολικού μπλοκ μέχρι και τη «φούσκα» της Lyman Brothers, το βασικότερο συμπέρασμα είναι ότι όσοι τάσσονται :
• αναφανδόν υπέρ του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος,
• ή του ακραιφνούς κρατισμού,
είτε εξυπηρετούν ίδια συμφέροντα είτε εξετάζουν τις πολιτικοοικονομικές εξελίξεις μέσα από παρωχημένης εποχής λογικές και αντιλήψεις.
Τα γεγονότα «του σήμερα», σε συνάρτηση με τις εμπειρίες του πρόσφατου παρελθόντος πρέπει να μας ωθήσουν όλους στη λήψη αποφάσεων και στη διαμόρφωση πολιτικών οι οποίες θα βασίζονται πάνω σε «χρυσές τομές» με καθαρά κοινωνική στόχευση. Το «αύριο» πρέπει να διαμορφωθεί μέσα από το συνδυασμό των προτερημάτων όλων των πολιτικών συστημάτων, έτσι ώστε να μην ξαναγίνουμε στο ίδιο έργο θεατές και απλοί παρατηρητές κρίσεων που δύνανται να συμπαρασύρουν το μεγάλο τμήμα της κοινωνίας στην φτώχεια και στην ανέχεια.
Το σήμερα απαιτεί τη συνεργασία του δημόσιου με τον ιδιωτικό τομέα και το ανάποδο. Απαιτείται ιδιαίτερα σε μονοπώλια, ή στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις και υποδομές, να υπάρχει σε κάθε περίπτωση η δυνατότητα ελέγχου-παρέμβασης του Κράτους. Ώστε :
• και να λειτουργούν με ιδιωτικοοοικονομικά κριτήρια-για να επιζήσουν στον σκληρό ανταγωνισμό,
• αλλά ταυτόχρονα να μην υπάρχει ασυδοσία ειδικά όταν οι συνθήκες απαιτούν μια στοιχειώδη κοινωνική πολιτική.
Οι εξελίξεις «του σήμερα» αξιώνουν πολιτικές οι οποίες, αναλόγως της κάθε κατάστασης, θα δίδουν ουσιαστικές λύσεις χωρίς πολιτικά ταμπού. Μόνο έτσι και ο ρόλος του έθνους - κράτους θα εξακολουθήσει να έχει αξία και η αγορά θα μπορεί να λειτουργήσει ελεύθερα αλλά όχι ασύδοτα.
Άλλωστε, σε μια εποχή που ο αμερικάνικος λαός λέει το δικό του «οκ» για την προώθηση ιστορικών ανατροπών, ο παράγοντας «κοινωνικό σύνολο» και η ευημερία των πολλών πρέπει να τοποθετηθεί σε σημείο υψηλότερο από τη σημασία των αριθμών και των οικονομικών δεικτών. Στην προκειμένη μάλιστα περίπτωση αποδείχθηκε ότι ακόμη και η «ευρωστία των αριθμών» μπορεί να μετεξελιχθεί-σε μια μέρα-σε μαύρη τρύπα μιας πλασματικής ευημερίας.
Τα όσα λοιπόν διαδραματίστηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες στις χώρες του άκρατου κρατισμού (με την πλήρη κατάρρευση των οικονομιών τους), σε συνδυασμό με όσα διαδραματίζονται σήμερα στις –θεωρητικά- ισχυρές οικονομίες του πλανήτη (ακραιφνείς οι περισσότερες υποστηρικτές του άκρατου νεοφιλελευθερισμού και εν κατακλείδι της ασύδοτης αγοράς), συμπαρασύροντας σχεδόν όλες τις χώρες σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι, θα πρέπει άμεσα να μας προβληματίσουν και στη χώρα μας.


2. Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γι΄ αυτό και θα πρέπει, πριν η κρίση «αγγίξει» ουσιαστικά τη χώρα μας, να ληφθούν από σήμερα τα κατάλληλα μέτρα, με πολιτικές ενεργητικού χαρακτήρα για τη στήριξη της Απασχόλησης και όχι με λογικές αδράνειας και άμυνας.
Σήμερα χρειάζονται προτάσεις. Και όχι ευχολόγια ή μόνο υψηλοί τόνοι. Η κοινωνία κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη με πραγματικά προβλήματα. Όλοι γνωρίζουμε ότι μόνο ο παράγοντας «τουρισμός», στο ενδεχόμενο μιας σημαντικής μείωσης της τουριστικής κίνησης μέσα στο 2009, θα δημιουργήσει χιλιάδες ανέργους. Παράλληλα, η δυσκολία με την οποία μπορούν πλέον να δανειοδοτούνται τόσο οι πολίτες όσο και οι επιχειρήσεις θα μειώσει περαιτέρω την αγοραστική δύναμη της μεγάλης πλειοψηφίας του κοινωνικού συνόλου. Όλοι αυτοί οι παράγοντες, εφόσον δεν υπάρξει μια διαφορετική εξέλιξη στο διεθνές στερέωμα, μπορούν να δημιουργήσουν δυσμενείς συνθήκες τόσο στη χώρα μας, όσο και στα υπόλοιπα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΑΣ

Πρέπει να προωθηθούν πολιτικές οι οποίες να ξεφεύγουν από τη στενή λογική των περισσότερων κυβερνήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες -ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων (Σοσιαλιστές και Χριστιανοδημοκράτες) έχουν ασπαστεί πλήρως το δόγμα του κεφαλαίου. Και αντί να συμφωνήσουν όλοι μαζί στην Ευρώπη σε ένα κοινό πλαίσιο αντιμετώπισης της κρίσης, πάνω στην απασχόληση και στην ενίσχυση των χαμηλά εισοδηματικών στρωμάτων της κοινωνίας, εμμένουν στη βελτίωση των αριθμών και μόνο, σε εφιαλτικές μάλιστα στιγμές για την ίδια τους την κοινωνία. Ενδεικτική της επικρατούσας νοοτροπίας είναι η τακτική της τσεχικής προεδρίας, που ντε και καλά θέλει να σπάσει την εβδομάδα των 48 εργάσιμων ωρών και να καθιερώσει το 65ωρο.
Μια απαράδεκτη συμπεριφορά ακόμη στην Ευρωπαϊκή κοινωνική οικονομική Επιτροπή που συμμετέχω την τελευταία τετραετία στις Βρυξέλλες, όπου συζητώνται όλες οι προτάσεις νόμων του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου-γνωμοδοτήσεις και εισηγήσεις, όπου και μέσα ακόμη στην πλευρά των εργαζομένων αναγκαζόμαστε με συμμαχίες κρατών να αποκρούσουμε ακραίες νεοφιλελεύθερες λογικές, ορισμένων προερχόμενων κυρίως από το πρώην ανατολικό μπλοκ, που λειτουργούν στηρίζοντας τόσο την πλήρως απελευθερωμένη αγορά, όσο και την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων.

4. ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Απαιτούμε να δώσουν άμεσα την αναγκαία ρευστότητα στην αγορά για να αντέξει μπροστά στις πιέσεις που θα δεχθεί τους αμέσως επόμενους μήνες. Οι αρμόδιοι υπουργοί πρέπει να σταματήσουν να τους «χαϊδεύουν» με παραινέσεις και «σκληρά» μηνύματα. Να τους επιβάλλουν τα πρόστιμα που πρέπει, για να πάρουν επιτέλους μια απάντηση σε σχέση με την αντικοινωνική συμπεριφορά που έχουν επιδείξει αρνούμενοι να μειώσουν τα επιτόκια, να χορηγήσουν δάνεια και γενικότερα να αξιοποιήσουν προς όφελος της κοινωνίας το πακέτο των 28 δις. ευρώ της κρατικής ενίσχυσης. Πρόστιμα που θα πρέπει και να εισπραχθούν. Αντικοινωνική συμπεριφορά που εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους όπως η άρνηση της SOCIETE GENERALE να καταβάλλει αυτά που ο νόμος προβλέπει, στερώντας από τους ασφαλισμένους της όσα δικαιούνται, αν και πήρε απόφαση να κάνει χρήση 150 εκ. Ευρώ από το πακέτο ενίσχυσης των Τραπεζών.
Δυστυχώς αν και σαν παράταξη τα λέμε εδώ και χρόνια, σε κάθε ανακοίνωση και τοποθέτηση μας, βλέπουμε ότι ακόμη και σήμερα που όλοι οι διεθνείς οργανισμοί περιγράφουν με μελανά χρώματα τους μήνες που θα ακολουθήσουν, τόσο για την οικονομία μας όσο και για την ελληνική αγορά εργασίας, οι τραπεζίτες εξακολουθούν να τηρούν με μεγαλύτερη μάλιστα ένταση, μια κοινωνικά εκνευριστική στάση ακαμψίας. Με τις γνωστές εμμονές τους στη διαμόρφωση ακόμα και σήμερα υπερκερδών πάνω στις πλάτες των χαμηλών και μεσαίων εισοδηματικά στρωμάτων. Συνεχίζοντας μια καταχρηστική και άπληστη κερδοσκοπία, χωρίς στοιχειώδη κοινωνική υπευθυνότητα ή πατριωτισμό σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που θα έπρεπε να δώσουν φτηνό χρήμα, για να αντιμετωπιστούν ακρίβεια πληθωρισμός και οι όποιες συνέπειες της διεθνούς οικονομικής κρίσης.
Γιατί τελικά αναρωτιόμαστε όλοι :
• πως γίνεται να μειώνονται τα επιτόκια από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να πέφτουν στην διατραπεζική αγορά (euribor), και στην Ελλάδα τα επιτόκια να έχουν αυξηθεί στο 6,92%-τα στεγαστικά, στο 13%-επιχειρηματικά και στο 22%-οι πιστωτικές ; Όταν σε μεταξύ κοινών θνητών ο δανεισμός πάνω από 10% θεωρείται τοκογλυφία ; (Απόφ. Αρ.Πάγου 1219/2001).
• Πως γίνεται τα αντίστοιχα επιτόκια στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να βρίσκονται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα; Αφού τα συστατικά για τον καθορισμό του επιτοκίου είναι τα ίδια για όλες τις χώρες, γνωστά όπως :
α)το κόστος χρήματος,
β)οι επισφάλειες (εκτός και αν σε μας αυθαιρετούν στην προσπάθειά τους να «πουλήσουν» όπως-όπως δάνεια και φορτώνουν στη συνέχεια τα λάθη τους σε μας τους υπόλοιπους),
γ) το κέρδος (που αυτή την περίοδο ε…, ας μην κερδοσκοπούν) και
δ) το λειτουργικό κόστος (που εδώ ας δεχτούμε ότι μπορεί να είναι λίγο μεγαλύτερο, με τον ενισχυμένο δίχτυ προστασίας των εργαζομένων).
• Πως διαχρονικά επετράπη οι Τράπεζες να αυθαιρετούν χωρίς κανένα απολύτως ελεγκτικό μηχανισμό, ανεξέλεγκτες-να αποτελούν κράτος εν κράτη, και με χαριστικές μάλιστα διαχρονικά-από όλες τις Κυβερνήσεις- ρυθμίσεις σε βάρος του ΙΚΑ-και όλου του ελληνικού λαού;
• Πως η Δικαιοσύνη δεν έχει θέσει ένα στοιχειώδες όριο στην αισχροκέρδεια; Δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες στους επίσημους «τοκογλύφους»? Αυτό δεν είναι «ληστεία»;

Και ανεξάρτητα αν διατηρούμε επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα στην ανακούφιση και επανατροφοδότηση της οικονομίας με την εγγύηση-χορήγηση στις τράπεζες των 28 δις, μας εξόργισε πραγματικά η αρχική αλαζονική άρνηση των τραπεζιτών-με χρήματα του Κράτους- να διευκολύνουν όσους συμπολίτες μας πλήττονται από την οικονομική κρίση,
Λέγοντας «όχι» απλά για να μην υποχρεωθούν :
• σε έλεγχο από το κράτος των υπερκερδών τους, των πλειστηριασμών και παρανόμων κατασχέσεων
• σε έλεγχο στη διαμόρφωση των επιτοκίων, που αυξάνονται ακόμη κι αν όλος ο κόσμος βουλιάζει μέσα στο οικονομικό κενό το οποίο δημιούργησαν τα golden boys των τραπεζών και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών
• για να μην επιχειρήσει κανείς να βάλει ένα όριο στα τρελά μπόνους τους και στα stock options, από τα οποία κερδίζουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο, σήμερα που η μεγάλη πλειοψηφία των νέων, των εργαζομένων, των συνταξιούχων και φυσικά των ανέργων, δεν καλύπτουν ούτε τις στοιχειώδεις καθημερινές τους ανάγκες.
Ανάμεσα σε αυτούς και ο διορισμένος από την Κυβέρνηση Πρόεδρος της ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, αν όχι και ο επικεφαλής τους σαν Πρόεδρος της Ένωσης ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ Τραπεζών -αν θυμηθούμε την αντικοινωνική συμπεριφορά του στο ζήτημα της προσφυγής κατά της δικαστικής απόφασης για την συλλογική σύμβαση εργασίας με τον ΟΜΕΔ-αλλά και την άρνηση συνέχισης της συνεργασίας της ΕΤΕ με τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας με τη συνέχιση χορήγησης των ίδιων χαμηλότοκων στεγαστικών δανείων.
Της Τράπεζας που πρώτη απέστειλε εκβιαστικές επιστολές στους πελάτες της-γράφοντας στα παλιά της παπούτσια τη Δικαιοσύνη, δικαστικές αποφάσεις που έχουν κρίνει σαν καταχρηστικό τον όρο συμβάσεων να αλλάζουν κατά το δοκούν οι τράπεζες τις χρεώσεις. Καλώντας τους δανειολήπτες εντός τριάντα ημερών ή να αποδεχτούν τους νέους όρους αύξησης επιτοκίων, ή να καταβάλουν εντός τριάντα ημερών το δάνειό τους όσο μεγάλο ύψος και αν έχει. Γιατί διαφορετικά οι συνέπειες φυσικά στη συνέχεια θα είναι οι γνωστές εισπρακτικές εταιρίες με τους φουσκωτούς και τα δικηγορικά γραφεία, που χρησιμοποιούνται για την είσπραξη των όποιων οφειλών (κατασχέσεις, πλειστηριασμοί, απειλές κλπ.)……

5. ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ

Να επιδείξουν σήμερα τη στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία απέναντι στους εργαζομένους και την ίδια τη χώρα.
Να καταδικάσουν λογικές όπως αυτή του Προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος, που με ατομικές συμβάσεις εργασίας, υπό το φόβο της απόλυσης, μειώνει μισθούς και ώρες εργασίας των εργαζομένων του.
Το γεγονός ότι στους εργοδότες έχει δοθεί διαχρονικά η ευκαιρία να εφαρμόζουν νόμους οι οποίοι προβλέπουν ευελιξία και ελαστικές εργασιακές σχέσεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει να λειτουργούν ειδικά αυτή την περίοδο, χωρίς στοιχειώδη κοινωνική ευθύνη αγνοώντας τις κοινωνικές συνέπειες.
Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι εργαζόμενοι θα αρνιόντουσαν πεισματικά τις όποιες διευκολύνσεις, το έχουν αποδείξει στην πράξη άλλωστε- εάν έβλεπαν το αδιέξοδο, και την αναγκαιότητα, μπροστά στη σωτηρία θέσεων εργασίας και της επιχείρησης που εργάζονται. Ενδιαφέρονται και για την επιχείρηση που δουλεύουν, και για το ψωμί τους.
Και εμείς δεν θα αρνιόμασταν τη στήριξη προσπαθειών που θα αποσκοπούσαν στη σωτηρία θέσεων απασχόλησης, εάν υπήρχε διαπιστωμένο πάντα το πρόβλημα, και σχετικό εργατικό οικονομικό και κοινωνικό έλεγχο. Φυσικά και με την κάλυψη του υπόλοιπου μέρους του μισθού από τον ΟΑΕΔ ή ακόμα και το ΛΑΕΚ, χρήματα των εργαζομένων άλλωστε είναι, γιατί θα πρέπει να επιβιώσει τελικά και ο εργαζόμενος με την οικογένειά του.
Όμως, αντί να βλέπουμε προσπάθειες σωτηρίας επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης, διαπιστώνουμε μια αντικοινωνική προσπάθεια κάποιων επιχειρηματιών για να διατηρήσουν τα υπερκέρδη τους, για να επωφεληθούν και από αυτή την κρίση, κόβοντας από τις αμοιβές των εργαζομένων τους.
Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάσουν τον τρόπο επιβίωσής τους αν θέλουν να επιβιώσουν, και αυτό δεν είναι φυσικά η αντιστάθμιση τυχόν μείωσης τζίρου ή όγκου πωλήσεων με την αύξηση των τιμών των προϊόντων ή με απολύσεις, διαθεσιμότητες, μείωση ωρών απασχόλησης. Ίσως θα πρέπει να στραφούν στην μείωση-συμπίεση των κερδών αυτήν την περίοδο, αφού είναι γνωστό ότι τα εισοδήματα δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν οι καταναλωτές ακρίβεια και συνεχή αύξηση τιμών, όταν υπάρχει για όλα ένα όριο-επίπεδο….
Και αυτήν την περίοδο, :
• η «επικοινωνιακή» εν πολλοίς «εταιρική κοινωνική ευθύνη» στον προϋπολογισμό τους, ένα εργαλείο στα χέρια μεγάλων επιχειρήσεων για να επιδείξουν κοινωνική ευαισθησία σε θέματα π.χ. συνθηκών- περιβάλλοντος (για να είναι τα προϊόντα τους πιο αποδεκτά από τον καταναλωτή)
• ας μετατραπεί σε «εταιρική κοινωνική υπευθυνότητα» για να έχουν οι εργαζόμενοι την δουλειά τους, τα είδη επιβίωσης, και να ανταπεξέλθουν στους δανεισμούς και τις υπόλοιπες ανάγκες τους.
Στο σημείο αυτό θεωρούμε απαραίτητη την άμεση ενεργοποίηση της διαρκούς επιτροπής διαλόγου των κοινωνικών εταίρων,(αν τελικά-που αμφιβάλλουμε)είναι ειλικρινής οι προθέσεις του ΣΕΒ) όπως αυτή περιγράφεται στην πρόσφατη ΕΓΣΣΕ, με σκοπό την εξεύρεση της δικαιότερης ισορροπίας στις σχέσεις των δυνάμεων της αγοράς (Εργοδότες-Εργαζόμενοι) για την αντιμετώπιση της κρίσης, βλέποντας καθημερινά τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο. Φοβούμαστε ότι οι επόμενοι μήνες θα είναι πολύ πιο δύσκολοι για όλους, ειδικά εάν από τώρα δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης των δυσκολιών τις οποίες θα αντιμετωπίσει η ελληνική κοινωνία, όταν θα αρχίσουν να γίνονται και στην πραγματική οικονομία της χώρας μας εμφανή τα σημάδια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής ύφεσης.

Β. ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

1. ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ

Στο πλαίσιο αυτό, οι πολιτικές τις οποίες προωθεί η Πολιτεία θα πρέπει και να εφαρμοστούν άμεσα και να ενισχυθούν μέσα από διάλογο με τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς. Η μέχρι σήμερα ακατάσχετη κινδυνολογία και ο καλλιεργούμενος από τους εργοδότες φόβος, μόνο κακές υπηρεσίες στους εργαζομένους και στη χώρα μπορεί να προσφέρει. Χρειάζεται υπευθυνότητα από όλους. Χωρίς λαϊκισμούς, σκοπιμότητες κα κραυγές, απέναντι σε ένα εθνικό ζήτημα, όπως αυτό της διεθνούς οικονομικής κρίσης.
Γι’ αυτό και αντί να ασχολούνται κάποιοι με θεωρίες ας καταθέσουν υπεύθυνες, ρεαλιστικές και φυσικά υλοποιήσιμες προτάσεις, αν φυσικά τελικά έχουν.
Ο Πρωθυπουργός είπε, διαπιστώνοντας αυτό το φαινόμενο, ότι πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να τηρηθούν όλες οι νόμιμες διαδικασίες, μέσα από τις οποίες προβλέπεται διάλογος, ενημέρωση, συζήτηση με τα συναρμόδια υπουργεία και τους υπεύθυνους φορείς και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Γι΄ αυτό και βασική υποχρέωση όλων των αρμοδίων υπουργείων για μας είναι να διαφυλάξουν τους εργαζομένους από τους εκβιασμούς των ατομικών συμβάσεων εργασίας και των απολύσεων. Υπάρχει άλλωστε η σχετική βούληση όπως διαπιστώθηκε με την άμεση αντίδραση της Υπουργού Απασχόλησης, αρκεί να υπάρξει και άμεση ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, αφού με την υπάρχουσα δομή, για να ελεγχθούν από μια φορά όλες οι Ελληνικές επιχειρήσεις απαιτούνται 35 με 40 χρόνια.
Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαιότητα η προστασία της απασχόλησης με κάθε μέσο από την Πολιτεία, ειδικά απέναντι σε αυτούς που ενώ δεν αντιμετωπίζουν σήμερα πρόβλημα χρησιμοποιούν την κρίση σαν άλλοθι, είτε για να περιορίσουν αναιτιολόγητα μισθούς, και απασχόληση, είτε για προχωρήσουν σε διαθεσιμότητες και απολύσεις εργαζομένων.
Παράλληλα, το Κράτος θα πρέπει να αφήσει τα μηνύματα, τις προειδοποιήσεις, και φραστικές απειλές για πρόστιμα μέχρι 1εκ ευρώ για τη «ληστεία» των τραπεζών σε βάρος των καταναλωτών, και ας επιβάλει επιτέλους ποινές-εισπράξιμες, όπως επιβάλει σε όλους μας ακόμα και για μια απλή παράβαση κυκλοφορίας, χρηματική, με αφαίρεση άδειας-διπλώματος ή και.. με προσωποκράτηση ακόμα…
Είναι χρέος της πολιτείας:
• να σταματήσει αυτό το πλιάτσικο των τραπεζών-αφού δεν υπάρχει Ελληνική οικογένεια που να μη νιώθει κάθε μήνα στην πλάτη της την βαριά ανάσα της τραπεζικής πίεσης, με ουσιαστικό επιτέλους έλεγχο των αυξανόμενων-μόνο στην Ελλάδα επιτοκίων, που συμβάλουν στη μείωση της κατανάλωσης, αύξηση της ανεργίας, διόγκωση των κοινωνικών προβλημάτων
• να ενεργοποιήσει τις αρμόδιες ελεγκτικές και εποπτικές αρχές και να διερευνήσει την τιμολόγηση, το ύψος δηλαδή των επιτοκίων των τραπεζών τη στιγμή μάλιστα που τόσο απλόχερα τους προσφέρει «οικονομική χείρα βοηθείας». Βρίσκοντας παράλληλα τρόπο για να φτάσουν στοχευόμενα-τα αναλογούντα χρήματα και οι εγγυήσεις στις αρνούμενες να συμβάλουν τράπεζες, απευθείας-ή μέσω ελεγχόμενων από το κράτος δομών-οργανισμών- ιδρυμάτων, σε αυτούς τους χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους, ανέργους και μικρομεσαίους επιχειρηματίες που τα έχουν πραγματική ανάγκη:
στην πληρωμή δόσεων των δανείων τους,
στους ανέργους για να καλύψουν στοιχειώδεις ανάγκες επιβίωσης,
σε συνταξιούχους μπροστά σε ένα δύσκολο χειμώνα,
σε κοινωνικές ομάδες που έχουν ανάγκη στήριξης.
• να αναθεωρήσει τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2009 με βάση και τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, ώστε να δοθεί περαιτέρω «ανάσα» στα χαμηλά εισοδήματα με περισσότερα μέτρα από το ταμείο κατά της φτώχειας. Πρέπει, όπως έχουμε ήδη προτείνει, να φορολογηθούν επιτέλους τα υπερκέρδη του κεφαλαίου, πέραν από τη φορολόγηση των μερισμάτων και της υπεραξίας των μετοχών.
• Να προχωρήσει σε στοχευμένες δράσεις προς την ενίσχυση-στήριξη τμημάτων της κοινωνίας, όπως μακροχρόνια άνεργοι, χαμηλοσυνταξιούχοι, μικρομεσαίες επιχειρήσεις σε παράταση του χρόνου του επιδόματος ανεργίας και αύξηση του, μεγαλύτερες δαπάνες για πολιτικές απασχόλησης, πάγωμα – περίοδο χάριτος (και αφού προηγούμενα αποσυρθούν οι επίμαχοι όροι) για 1 χρόνο των στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων χωρίς υπολογισμό τόκων, μετατροπή των stage-ανάλογα σε συμβάσεις ορισμένου ή αορίστου χρόνου με ασφαλιστικά δικαιώματα, προκήρυξη για πλήρωση κενών θέσεων με μόνιμο προσωπικό όπου υπάρχουν πάγιες-διαρκείς ανάγκες -αντί για stage και συμβάσεις έργου, μετατροπή των συμβάσεων έργου(μπλοκάκι) που υποκρύπτουν σχέση απασχόλησης, σε κάλυψη παγίων αναγκών-με συμβάσεις πλήρους απασχόλησης κλπ.
• να κλείσει επιτέλους το θέμα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, αφού ακόμη και σήμερα, περισσότεροι από 100.000 εργαζομένους δεν έχουν πάρει από τις αρχές του 2009 ούτε ένα ευρώ αύξηση. Πως περιμένουν λοιπόν κάποιοι, αυτοί οι εργαζόμενοι να αντιμετωπίσουν ακόμη και τις στοιχειώδεις καθημερινές ανάγκες των οικογενειών τους;
• να μελετηθούν στοχευμένες δημόσιες επενδύσεις που θα ανταποδώσουν στο κοινωνικό σύνολο οικονομικά αποτελέσματα και υπηρεσίες που αυτή τη στιγμή χρειάζονται όσο ποτέ, με αύξηση των προβλεπόμενων κονδυλίων δημόσιων επενδύσεων. Γιατί σε περιπτώσεις που χρειάζονται έργα, υποδομές, τόνωση συγκεκριμένων περιοχών της περιφέρειας, καταπολέμηση της ανεργίας-ενίσχυση της απασχόλησης, η παρέμβαση του κράτους πρέπει να είναι ουσιαστική, έστω και αν αναγκαστεί να γίνει το ίδιο για κάποιο διάστημα, επιχειρηματίας και εργοδότης.

Πέρα από αυτό, όπως στις τράπεζες διατέθηκαν 28 δις, να στηριχθούν με κυβερνητικά μέτρα οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις να ενισχυθεί και η βιομηχανία για να αποφύγουμε την αποβιομηχάνιση και το κλείσιμο εργοστασίων.

Με τις προτάσεις μας αυτές επιχειρήσαμε να αναδείξουμε μια σειρά θεμάτων που απασχολούν αυτό τον καιρό όλους τους εργαζόμενους, συνταξιούχους και ανέργους, προχωρώντας στην κατάθεση εκτιμήσεων, λύσεων και προτάσεων. Μένει στην πολιτεία να τις εξετάσει, στους κοινωνικούς εταίρους να προβληματιστούν, και στο συνδικαλιστικό κίνημα να διεκδικήσει την προώθηση και υλοποίησή τους.

2.ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Απαιτούμε να λειτουργήσει με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη σε όποια μέτρα χρειάζεται να ληφθούν και να συνεχίσει να αντιστέκεται στις παράλογες και αντικοινωνικές σε μεγάλο βαθμό απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και επιτέλους, να φορολογήσει ακόμη και εκ των υστέρων τις υπερκερδοφόρες κατά τα προηγούμενα χρόνια επιχειρήσεις, πολλές από τις οποίες μάλιστα αρνούνται ακόμη και να καταβάλλουν το ΦΠΑ, το οποίο παρακρατούν από εμάς, από τους καταναλωτές.
Στο ίδιο πλαίσιο, μετά την κατάργηση των 10.500 πρέπει να μην μείνει στο συρτάρι μια ακόμη υπόσχεση για δικαιότερη φορολόγηση. Πρέπει και οι μεγαλοεπαγγελματίες να φορολογηθούν δίκαια. Δεν γίνεται κάποιοι με εμφανή πλουτισμό, να έχουν βίλλες και γιοτ, και να δηλώνουν μικρότερο εισόδημα ακόμη και από αυτό των εργατών και υπαλλήλων τους. Αποκρύπτοντας τα ατομικά περιουσιακά τους στοιχεία στις επιχειρήσεις ή τις offshore εταιρίες τους.
Δεν μπορεί να πληρώνουμε κεφαλικό φόρο – και δεν θα’ χαμε αντίρρηση να βοηθήσουμε όλοι σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, αρκεί και να πληρώνουν όλοι οι έχοντες και κατέχοντες, και όχι μόνο οι μισθωτοί και κάποιοι ακόμα νόμιμα δηλώνοντες. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση να «πληρώσουν» οι κερδοφόρες επιχειρήσεις και οι Τράπεζες.

3. ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 2009 ΚΑΙ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ

Η περίοδος που διανύουμε θέλει σύνεση και σοβαρότητα. Από όλους. Την κυβέρνηση, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, τους εργοδοτικούς φορείς, ακόμη και από εμάς τα συνδικάτα. Απαιτεί συλλογική και καλά συντονισμένη αντίδραση μπροστά σε αυτό τον διεθνή οικονομικό τυφώνα.
Βλέπουμε όλες τις Ευρωπαϊκές Χώρες, να αναμορφώνουν τους Προϋπολογισμούς και τους στόχους τους ανάλογα με τα νέα καθημερινά δεδομένα…Αυτό κάνει και θα πρέπει να κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση. Και για κάποιους που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα ζει την δική της οικονομική κρίση - ανεξάρτητα από τις διεθνείς εξελίξεις, απλά και μόνο για να αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη, ας μας θυμίσουν εάν υπήρξε κάποια Κυβέρνηση που άφησε πίσω της γεμάτα ταμεία, χωρίς υποχρεώσεις, δανεισμούς και ελλείμματα. Η αλήθεια και το ήθος, σε τόσο δύσκολες στιγμές, θα πρέπει επιτέλους να βάζουν «φρένο» σε ορισμένους που δεν καταλαβαίνουν το μέγεθος της επικινδυνότητας των παρωχημένων λόγων τους.
Από την πρώτη στιγμή ζητήσαμε από την κυβέρνηση να αναθεωρήσει τον προϋπολογισμό για το 2009. Ζητήσαμε να τον αλλάξει επικεντρώνοντας τις πολιτικές της στην άμεση ικανοποίηση των μεγάλων κοινωνικών αναγκών, οι οποίες εν μέσω κρίσης επιζητούν ακόμη πιο επιτακτικά άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις.
Τονίσαμε έγκαιρα ότι εμπεριέχει ορισμένες υπερβολικές εκτιμήσεις. Ταχθήκαμε κατά της αύξησης των έμμεσων φόρων και ζητήσαμε την προώθηση ρυθμίσεων για τη δικαιότερη αναδιανομή του εισοδήματος, σε καιρούς που τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα στενάζουν.
Υπερτονίσαμε ότι η κρίση της ελληνικής οικονομίας, πέρα από τις αρνητικές συγκυρίες του διεθνούς οικονομικού περιβάλλοντος, είναι κρίση της ακρίβειας. Και όπως βλέπουμε, όπως ακούμε και όπως διαβάζουμε αυτές τις ημέρες, η κυβέρνηση φαίνεται διατεθειμένη να προβεί σε αλλαγές. Να στηρίξει περισσότερο κοινωνικά μέτρα.
Αλλά μας προβληματίζει η στάση ορισμένων που αντί να στηρίξουν αυτή την προοπτική ασκούν κριτική σαν να επιθυμούν διακαώς και σιωπηρώς να δούμε τους φόβους που προκαλεί η διεθνής οικονομική ύφεση να γίνονται πραγματικότητα πάνω στις πλάτες των εργαζομένων. Ένα διαχρονικά ουσιαστικό και μακροχρόνιο άλλωστε πρόβλημα των προϋπολογισμών για την απόκλιση ανάμεσα στους τιθέμενους στόχους και στους στόχους που τελικά πραγματοποιούνται
Εμείς, την αγωνία και το φόβο των εργαζομένων μπροστά στο φάσμα της ανεργίας δεν τον διαπραγματευόμαστε και δεν επιτρέπουμε σε κανέναν να το μετατρέψει σε αντικείμενο μικροκομματικής εκμετάλλευσης.

4. ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Η εξελισσόμενη διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση φέρνει ακόμη πιο έντονα στο προσκήνιο το ζήτημα της ακρίβειας. Με δεδομένο ότι η ήδη μειωμένη καταναλωτική ικανότητα των νοικοκυριών αναμένεται να εξασθενήσει ακόμη περισσότερο, η Πολιτεία καλείται να λάβει και νέα μέτρα υπέρ της προστασίας των ασθενέστερων.
Μαζί με την κυβέρνηση όμως, χρέος να συμβάλλουν και αυτοί με τη σειρά τους έχουν οι επιχειρηματίες για να διευκολύνουν τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα σε μια περίοδο οικονομικής κρίσεως.
Σήμερα παράλληλα με τα επιτόκια την ίδια πορεία ακολουθούν και οι τιμές των βασικών καταναλωτικών ειδών στα σούπερ μάρκετς. Οι ιδιοκτήτες τους, επιδιώκουν μόνο την συνέχιση των υπερκερδών τους, αδιαφορώντας για το κοινωνικό σύνολο εν μέσω μιας κατάστασης η οποία απαιτεί υψηλό βαθμό αλληλεγγύης από όλους για να ξεπεραστεί με τις λιγότερες απώλειες. Δημιουργώντας ακόμη και απέναντι στον πιο καλοπροαίρετο την εντύπωση ότι λειτουργούν με τη μορφή «καρτέλ», αφού μας λένε ότι δήθεν κατεβάζουν τις τιμές, ενώ την ίδια στιγμή το ράφι «παίρνει φωτιά» από τις απανωτές αυξήσεις, και σε ορισμένες όπως αποδείχτηκε περιπτώσεις-με διαφορετικές τιμές στο ταμείο.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι στο πλαίσιο της ελεύθερης αγοράς αυτά τα φαινόμενα δεν μπορούν να ελεγχθούν. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Τρόποι για να ελεγχθεί η ασυδοσία υπάρχουν, αρκεί να το θέλουμε.
Στην προκειμένη περίπτωση, για τον περιορισμό της ασυδοσίας η λύση βρίσκεται πίσω από το περιεχόμενο και το ρόλο των πιστωτικών σημειωμάτων με τα οποία πολλά σούπερ μάρκετς φθάνουν να έχουν κέρδος έως 120% -σε ορισμένες περιπτώσεις και περισσότερο ακόμη- πάνω από την αξία του προϊόντος.
Και για τον πολύ κόσμο που δεν γνωρίζει τι σημαίνει «πιστωτικό σημείωμα», που δεν το φαντάζεται καν, είναι πολύ απλό και έξυπνο αφού :
• τα σούπερ μάρκετς λαμβάνουν εκ των προτέρων, με τα κανονικά τιμολόγια, ειδικές τιμές από τους προμηθευτές τους, από τις επιχειρήσεις δηλαδή που πουλούν τα προϊόντα τους.
• Όμως, πέρα από αυτές τις μειωμένες τιμές, η μείωση του κόστους αγοράς των προϊόντων για τα σούπερ μάρκετς δεν σταματάει εκεί, αφού κάθε μήνα ή τρίμηνο ή εξάμηνο ή και χρόνο, τα σούπερ μάρκετς επιβάλλουν στους προμηθευτές να τους «κόψουν» πιστωτικά σημειώματα, με περαιτέρω μείωση της τιμής πώλησης των προϊόντων προς τα σούπερ μάρκετ πίσω από τη «βιτρίνα-πρόσχημα» της δήθεν προώθησης των αγαθών, της τοποθέτησης τους σε καλύτερο σημείο στο ράφι, των προσφορών, κ.λπ.
Στην πραγματικότητα αυτή είναι μια επιπλέον έκπτωση προς τα σούπερ μάρκετς, μια έκπτωση η οποία ποτέ δεν φθάνει στην καταναλωτή, αφού αυτός ήδη έχει πληρώσει ολόκληρη την πίτα…
Ας μπεί ένα τέλος σε αυτή την κατάσταση. Άλλωστε για την εφορία είναι εύκολο να εξετάσει τα πιστωτικά σημειώματα, να μπει ένας φόρος πάνω στις «εκπτώσεις» από τις οποίες μόνο τα σούπερ μάρκετς ωφελούνται με τα πιστωτικά σημειώματα, έχοντας στόχο
• είτε να αναγκαστούν να προχωρήσουν εκ των προτέρων στην πραγματική μείωση των τιμών των ειδών πρώτης ανάγκης-στους καταναλωτές,
• είτε στην αναδιανομή τους στην συνέχεια μέσω της φορολογίας. προς τους οικονομικά ασθενέστερους


Γ. ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

1. ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ TOY ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Σε ένα διαρκώς και παγκόσμια μεταβαλλόμενο περιβάλλον, το συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορεί
• Να μείνει ταμπουρωμένο πίσω από σκεπτικά της προηγούμενης 20ετίας ,
• Της εποχής της τραγιάσκας
• Και του «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη ».
Πρέπει να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, με στόχο οι όποιες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην ελληνική κοινωνία να έχουν στο σκεπτικό τους,
• Συλλογικές συμβάσεις
• Υιοθέτηση και τήρηση κανόνων –κοινά αποδεκτών,
• Ασφάλεια –περιβάλλον απασχόλησης,
• Καθιέρωση αξιοπρεπούς ορίου διαβίωσης ,
• Συνθήκες και ποιότητα εργασίας,
• Με ανοιχτές ευκαιρίες επαγγελματικής εξέλιξης.
Να βγεί επιθετικά, κοιτώντας μπροστά από τις εξελίξεις, ώστε
• Όχι μόνο ν’ αποτελέσει ανάχωμα,
• Αλλά να διαπραγματευθεί με τους δικούς του όρους υπέρ του κόσμου της απασχόλησης καθώς και όσων βρίσκονται παρά τη θέληση τους εκτός αγοράς εργασίας.
Oπου μπροστά στις νέες ανάγκες της αγοράς και της μετάλλαξης που οι εργαζόμενοι υφίστανται στα κυριαρχικά δικαιώματα τους,
• Μπορεί να μην έχουν τόσο αρνητικά αποτελέσματα εάν θεσπίσουμε κανόνες,
• Αντισταθμίζοντας τη μείωση των μέχρι σήμερα παραδοσιακών με νέα ωφελήματα οικονομικά και θεσμικά, έστω και διαφορετικής μορφής.

Ταυτόχρονα θα πρέπει:
• Να ενεργοποιήσει τις σχέσεις του με τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα,
• Να μεγιστοποιήσει τη συνδικαλιστική πυκνότητα,
• Να ανακτήσει την επαφή του τόσο με τους παραδοσιακούς όσο και τους νέους τομείς δραστηριότητας.
• Να ενεργοποιήσει τους διάσπαρτους απασχολούμενους στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και σε όλες τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης.
Σε αυτήν την προσπάθεια χρειάζονται συνδικαλιστικά στελέχη , που πιστεύουν σε αυτό, και με που κατάλληλα μέσα και γνώση, θα βοηθήσουν σε μια νέα πορεία του συνδικαλιστικού κινήματος.

Με αυτό το σκεπτικό είχαμε συμφωνήσει και στηρίξει:
• Την ίδρυση της Ακαδημίας Εργασίας
• Και τα σεμινάρια συνδικαλιστικής επιμόρφωσης,
ώστε:
να αποκτηθεί η κατάλληλη γνώση-που θα βοηθήσει με στοιχεία, τεκμηρίωση να σταθούν με αξιοπρέπεια στο τραπέζι ενός διαλόγου με κυβέρνηση και εργοδοτικές οργανώσεις, για να πείσουν για τα δίκαια του κόσμου της εργασίας, στοιχεία απαραίτητα στη σημερινή εποχή
Με τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας βλέπουμε:
• Να αναδεικνύεται μια νέα γενιά συνδικαλιστικών στελεχών
• Να στέκονται σοβαρά υπεύθυνα στις νέες προκλήσεις της κοινωνίας,
• Να στελεχώνουν με τη δική μας στήριξη και πρωτοβουλία συνδικαλιστικές θέσεις, εκπροσωπήσεις, συμμετοχές σε συνδικαλιστικά, κοινωνικά όργανα.
Αρκεί πιστεύω να αφήσουν ορισμένοι την ελιτίστικη συμπεριφορά τους και να συνεχίσουν
• Με τη δέουσα σεμνότητα
• Μακριά από υπερβολές,
• Μακριά από αλαζονικές που δεν βοηθούν μέσα σε μια ομάδα,
• Αν συνειδητοποιημένα θέτουν το συμφέρον του συνόλου υπεράνω του προσωπικού τους,
• Συνεργαζόμενοι και με τα υπόλοιπα παλαιότερα καταξιωμένα συνδικαλιστικά στελέχη που με τη μέχρι σήμερα εμπειρία και αγώνες είναι εντελώς απαραίτητα σε αυτήν την πορεία, θα βοηθήσουν στην ανάδειξη ενός σύγχρονου συνδικαλιστικού κινήματος που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία.

2. ΑΠΕΡΓΙΕΣ-ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ- ΣΥΛΛΑΛΗΤΉΡΙΑ – ΠΟΡΕΙΕΣ

Στο πλαίσιο αυτό ο ρόλος των συνδικάτων είναι ακόμη πιο σπουδαίος από χθες. Περίοδοι όπως αυτή που ζούμε μας φέρνουν προ των ευθυνών μας.
Όχι μόνο στον τρόπο διεκδίκησης και πολιτικής αντιμετώπισης των ζητημάτων, αλλά και σε επίπεδο κινητοποιήσεων όσο αφορά το είδος, τη μορφή, τον χαρακτήρα, και τις συνέπειες-επιπτώσεις τους τόσο όσο αφορά τους εργαζόμενους όσο και την υπόλοιπη κοινωνία. Εμείς–καταθέτοντας σε κάθε περίπτωση τους δικούς μας προβληματισμούς και θέσεις, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε παρόντες στους αγώνες που αποφασίζονται από το Συνδικαλιστικό κίνημα.
Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος των συνδικάτων είναι ακόμη πιο σπουδαίος σε σχέση με χθες. Περίοδοι όπως αυτή που ζούμε σήμερα, μας φέρνουν ενώπιον των ευθυνών μας. Μας κάνουν να αναλογιστούμε κατά πόσο καλά ασκούμε το ρόλο μας. Πρέπει να μας προβληματίζουν για τον τρόπο του «σκέπτεσθαι», «κρίνειν» και «αποφασίζειν».
Δεν μπορούμε ανεύθυνα λοιπόν να επιχειρούμε να λέμε «όχι» στην παροχή έστω και προσωρινής, επαγγελματικής στέγης, ενός μισθού, ενσήμων και εμπειρίας, ακόμη και εντός ενός δήμου ή κρατικού φορέα, σε έναν εργαζόμενο ο οποίος εξαιτίας της κρίσης θα μείνει χωρίς δουλειά μέσα στο 2009, ή σε έναν άνεργο που θα βασανίζεται από τη φτώχεια του …
Με ποιό σκεπτικό άραγε απορρίπτουμε την άμεση παρέμβαση του Κράτους στην αγορά εργασίας, ειδικά μάλιστα όταν γίνεται για το καλό ορισμένων δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων και ανέργων, οι οποίοι χρήζουν πραγματικά προστασίας από την πλευρά της Πολιτείας; Ας μη μιλάνε κάποιοι για «εμπόριο ελπίδας» με τους 50-60.000 συμβασιούχους, όταν οι ίδιοι φεύγοντας άφησαν πίσω τους 300.000 συμβασιούχους. Και ευτυχώς που η σημερινή Κυβέρνηση φρόντισε να καταλάβουν μόνιμες θέσεις απασχόλησης.
Εμείς νιώθουμε περήφανοι χρόνια τώρα, που απαιτούσαμε-αποτελούσε θέση μας, η μετατροπή του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα απασχόλησης, που την προώθησαν-υιοθέτησαν προηγούμενες κυβερνήσεις, με τις οποίες μάλιστα είχαμε και ιδεολογικές αποκλίσεις. Και την στήριξαν, υιοθέτησαν, εφάρμοσαν κάποιοι άλλοι που σήμερα φάσκουν και αντιφάσκουν.
Καλό θα είναι να αφήσουμε κατά μέρος τέτοιες νοοτροπίες, να κοιτάξουμε στα μάτια τους εργαζομένους, τους ανέργους και τους χαμηλοσυνταξιούχους, υποβάλλοντας προτάσεις για να βελτιώνονται οι όποιες παρεμβάσεις της κυβέρνησης, της όποιας κυβέρνησης, αντί απλά να απορρίπτουμε τα πάντα αοριστολογώντας.

Πρέπει να σοβαρευτούμε όχι μόνο στον τρόπο διεκδίκησης και πολιτικής αντιμετώπισης των ζητημάτων, αλλά και σε επίπεδο κινητοποιήσεων. Δεν είναι δυνατό σε κάθε περίπτωση, να προχωράμε σε απεργιακές κινητοποιήσεις, απεργία δηλαδή για την απεργία, ειδικότερα αυτή την κρίσιμη περίοδο, όπου οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα υπό το φόβο-απειλή διαθεσιμότητων, απολύσεων, μείωση χρόνου εργασίας και μισθών αδυνατούν να συμμετάσχουν. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο, και η ΔΑΚΕ στην τελευταία κινητοποίηση είχε προτείνει αντί απεργίας 3ωρη στάση-την ώρα της συγκέντρωσης, προκειμένου οι εργαζόμενοι να μην χάσουν ακόμα και μια ημέρα από το μισθό τους.. Πρόταση που δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία.
Ταυτόχρονα να μην δίνουμε σε κανέναν την αφορμή να μετατρέπει μια ειρηνική, μια δυναμική διαδήλωση, σε πεδίο μάχης:
• Λειτουργώντας ενδεχομένως και προβοκατόρικα
• Aποτρέποντας ουσιαστικά, κατ’ αυτό τον τρόπο, αυτούς που θέλουμε μαζί μας (τους εργαζομένους, τους ανέργους, τους οικογενειάρχες που δίνουν καθημερινά τη μάχη για τα «προς το ζην»,τους νέους των 700 ευρώ, τους απασχολούμενους με ευέλικτες μορφές εργασίας).
• Στερώντας τους το δικαίωμα της συμμετοχής σε μια συγκέντρωση, συλλαλητήριο-πορεία για να στείλουν μηνύματα αγωνιστικής δράσης & υγιούς διεκδίκησης.

Ναι, στις κινητοποιήσεις εφόσον φυσικά θίγονται τα δικαιώματα μας. Όμως αν τελικά δεν μπορούμε να εγγυηθούμε τη διασφάλιση του –ζητούμενου για εμάς- ειρηνικού χαρακτήρα των κινητοποιήσεων, τότε θα πρέπει να σταματήσουμε, τουλάχιστον στην παρούσα και ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία, να χρησιμοποιούμε το πολύπαθο κέντρο της Αθήνας για την πραγματοποίηση τους.
Εμείς Ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε παρόντες στις κινητοποιήσεις που αποφασίζονται από το συνδικαλιστικό κίνημα. Όμως καταθέτουμε τον προβληματισμό μας στο αν δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε στους εργαζομένους, στους ανέργους και στους συνταξιούχους τον ειρηνικό χαρακτήρα της κινητοποίησης, ας αναζητήσουμε άλλα σημεία εκτός κέντρου πόλεως. Ας πάμε στο Καλλιμάρμαρο. Ας αξιοποιήσουμε τον περιβάλλοντα χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου, όπου πραγματοποιήθηκαν οι Ολυμπιακοί αγώνες δίνοντας το μήνυμα της ειρήνης σε όλο τον κόσμο.

3. ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ

Όμως, εμείς, οι εκπρόσωποι του συνδικαλιστικού κινήματος, έχουμε υποχρέωση & να βλέπουμε μπροστά, αλλά και να προτείνουμε μέτρα τα οποία έχουν πραγματικό όφελος για τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνοντας όσα έχουν ήδη γίνει, αλλά και διαβλέποντας όσα ακολουθούν, πρέπει να κάνουμε προτάσεις και να διεκδικήσουμε δυναμικά μια σειρά μέτρων για τους ασθενέστερους οικονομικά εργαζομένους, για τους έχοντες ανάγκη κοινωνικής και οικονομικής στήριξης συμπολίτες μας.
Πιστεύουμε ότι είναι η καταλληλότερη στιγμή-ώρα υπευθυνότητας για όλους μας, και φυσικά και για όλα τα πολιτικά κόμματα να βρουν πέρα από ιδεοληψίες ή ευφάνταστες διαφορές κοινό τόπο και τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος, αντί να επενδύουν στην καταστροφολογία. Γιατί όλοι οι πολίτες, όλοι οι Έλληνες έχουν ανάγκη για λύσεις και όχι για ευχολόγια ή δημιουργία τετελεσμένων που θα έχουν απλώς διαπιστώσεις εκ των υστέρων, όπου η βλάβη θα είναι πλέον ανεπανόρθωτη για όλους.
Όσο αφορά τις ΤΡΑΠΕΖΕΣ, αφού είναι γνωστό ότι οι εργαζόμενοι-συνταξιούχοι προκειμένου να επιβιώσουν έχουν υπερχρεωθεί σε κάρτες, δάνεια κλπ, και αφού :
• δεν μπορούμε να φτιάξουμε μια τράπεζα εργαζόμενων-μικροκαταθετών με χαμηλά επιτόκια που θα αντιπροσωπεύουν τα λειτουργικά της και μόνο έξοδα-χωρίς κέρδος,
• ας αναλάβουμε να ενημερώσουμε-βοηθήσουμε τους καταναλωτές να ψάχνουν να βρίσκουν τις τράπεζες με το μικρότερο επιτόκιο δανεισμού σαν μέτρο πίεσης, ώστε να αναγκαστούν και οι υπόλοιπες να ρίξουν τις τιμές τους.
• όσον αφορά τα Βαρέα και Ανθυγιεινά θα πρέπει να απαιτήσουμε να επικρατήσει η λογική όχι της αφαίρεσης των επαγγελμάτων, αλλά η όποια αναθεώρηση πρέπει να γίνει με επιστημονικούς όρους βάσει της σύγχρονης σήμερα τεχνολογίας και να συμπεριληφθούν νέες ειδικότητες.

Δ. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΑΚΕ-ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

1. Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΔΑΚΕ

Στηριζόμενοι, περισσότερο από ποτέ, στις δικές μας δυνάμεις, με μοναδικά όπλα μας την ιδεολογία μας, την πίστη μας στην παράταξη, στις ιδρυτικές, καταστατικές, αρχές και αξίες της, εμπεδωμένες στην συνείδηση των μελών και στελεχών μας και πάνω από όλα στη σχέση φιλίας που έχει κατακτηθεί μεταξύ των μελών της μεγάλης οικογένειας της ΔΑΚΕ.
Όλοι μαζί, με μοναδική μας δέσμευση, το συμφέρον πάνω από όλα, των εργαζομένων που εκπροσωπούμε και της κοινωνίας γενικότερα, μακριά από κάθε είδους εξαρτήσεις, κέντρα εξουσίας και σκοπιμότητες, χωρίς παρωπίδες, με υπεύθυνες ιδέες, θέσεις και διεκδικητικούς στόχους.
Εμείς, πιστεύουμε ότι το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει να προχωρά ελεύθερο και ακηδεμόνευτο. Οφείλει να διεκδικεί αλλά και να συνεργάζεται, να εκφράζει τα δικαιώματα εκείνων που εκπροσωπεί αλλά και να μην ξεχνά πως τα προβλήματα αλλά και οι λύσεις τους, δεν έχουν χρώμα.
Υπηρετούμε την ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος, μέσα στα θεσμικά συνδικαλιστικά όργανα, συνθετικά, διευρύνοντας τις κοινωνικές μας συμμαχίες ώστε από καλύτερες και στερεότερες θέσεις να εκπληρώσουμε τον κοινό στόχο, που είναι το συμφέρον του τόπου και τα πραγματικά συμφέροντα των εργαζομένων που εκπροσωπούμε.
Γι’ αυτό άλλωστε μέχρι σήμερα η λειτουργία μας, γίνεται μέσα στα θεσμοθετημένα συνδικαλιστικά όργανα με μια αναλογική αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση διατηρώντας την Αυτονομία μας. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, είναι δυνατή η οποιαδήποτε ευρύτερη συνεργασία, αρκεί να διασφαλίζεται η εκπροσώπηση όλων, και για εμάς η έκφραση των φιλελευθέρων δυνάμεων που εκπροσωπεί η ΔΑΚΕ σε όλα τα επίπεδα Διοίκησης. Είμαστε όμως εντελώς αντίθετοι, σε ένα ευκαιριακό συνονθύλευμα παρατάξεων-συνεργασιών, χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο, απλά για την στήριξη ενός αντί-Πασοκικού ή αντιαριστερού μετώπου, σήμερα ή χθες , με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που εμείς καταδικάσαμε στο παρελθόν, το λεγόμενο «αντιδεξιό μπλοκ», ή αλλιώς «μέτωπο» των λεγόμενων «προοδευτικών δυνάμεων». Είναι αλήθεια ότι τα τελευταία χρόνια η εικόνα της ΓΣΕΕ και του συνδικαλιστικού κινήματος έχει κατά πολύ βελτιωθεί, οι μετρήσεις δείχνουν ξεκάθαρα την αποδοχή που οφείλεται και στις πολιτικές, αλλά και στα πρόσωπα που τις υπηρετούν. Η διατήρηση όμως αυτού του θετικού κλίματος στην κοινωνία, αλλά και της ενότητας του συνδικαλιστικού κινήματος στους αγώνες και στην παρέμβαση στα ζητήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους και την κοινωνία, δεν είναι απόφαση μίας μόνο παράταξης, είναι απόφαση όλων κατά πόσο την πιστεύουν, κατά πόσο λειτουργούν στα πλαίσια της σύνθεσης, μακριά από τις όποιες σκοπιμότητες, γιατί και στη συνέχεια η οποιαδήποτε «αποχώρηση» από κοινούς αγώνες, δεν είναι ευθύνη μόνο αυτών που την πραγματοποιούν, αλλά και αυτών που με συγκεκριμένες ενέργειες την προκαλούν.

2. ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ &ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΑΚΕ
Η ΔΑΚΕ έχει χαράξει μέσα αποκλειστικά από τα όργανά της, συγκεκριμένες, συμφωνημένες και δημοσιοποιημένες προτάσεις, υπεύθυνες θέσεις για το σύνολο των θεμάτων που απασχολούν τους Έλληνες εργαζόμενους και την Ελληνική κοινωνία.
Έχοντας κατακτήσει ένα σοβαρό και υπεύθυνο διάλογο στο εσωτερικό της, για την διαμόρφωση των θέσεων της και την επεξεργασία τους από ειδικές γραμματείες, που λειτουργούν σε μόνιμη βάση από συνδικαλιστές και ειδικούς τεχνοκράτες μέλη της.
Τις έχει καταθέσει σε όλα τα συνέδριά της, τις έχει καταθέσει στο συνέδριο της ΝΔ, τις έχει καταθέσει και στο τελευταίο συνέδριο της Γ.Σ.Ε.Ε.
Ο ρόλος της ΔΑΚΕ είναι συγκεκριμένος, υπεύθυνος και παραμένει ο ίδιος τόσο τώρα που η Ν.Δ. είναι στην κυβέρνηση, όσο και τα προηγούμενα χρόνια. Η ΔΑΚΕ εκλέγεται και στηρίζεται από τους Έλληνες εργαζόμενους. Σε αυτούς οφείλει την ύπαρξή της, στηρίζει τη δύναμή της και σε αυτούς και μόνο λογοδοτεί. Όλες οι ενέργειες και δράσεις της έχουν, ως γνώμονα και ως κύρια κατεύθυνση, την προώθηση των πραγματικών συμφερόντων τους.
Γιατί η ΔΑΚΕ δεν φοράει διαφορετικό μανδύα κάθε φορά ανάλογα με τις πολιτικές καταστάσεις, ούτε προσαρμόζει την πολιτική της όσον αφορά τους εργαζόμενους που εκπροσωπεί, τα δικαιώματα, τις αγωνίες, και τις διεκδικήσεις τους ανάλογα με τον πολιτικό φορέα που βρίσκεται κάθε φορά στην εξουσία. Αυτό είναι χαρακτηριστικό άλλων απόψεων άλλων καιρών.

3. Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 5ΕΤΙΑ

Το αποτέλεσμα των εκλογών της ΓΣΕΕ, την τελευταία πενταετία δικαιώνει πλήρως τα στελέχη της ΔΑΚΕ, αφού απέδειξαν ότι:
• Κατέστησαν στην Ελληνική κοινωνία την παράταξη της ΔΑΚΕ σαν την πλέον αξιόπιστη σήμερα συνδικαλιστική παράταξη, που επί μια τετραετία καθημερινά με την ανεξαρτησία, υπευθυνότητα, στόχους της-που πάνω από όλα έθετε σε κάθε περίπτωση τα συμφέροντα των εργαζομένων μακριά από κάθε είδους σκοπιμότητες, παράδειγμα για όλες τις υπόλοιπες στο μέλλον παρατάξεις, βοηθώντας στην αξιοπιστία συνολικά του συνδικαλιστικού κινήματος, επιτυγχάνοντας την αναγνώρισή της από ολόκληρη την κοινωνία.
• Κατόρθωσε έχοντας αποδείξει πνεύμα εμπιστοσύνης αξιοπιστίας και συνεργασίας, να Ενοποιήσει κάτω από τη σημαία της, όλες τις επί πολλά χρόνια διασπασμένες δυνάμεις του ευρύτερου μεσαίου και φιλελεύθερου χώρου, που είτε είχαν απομακρυνθεί από την παράταξη είτε είχαν επιλέξει τον δικό τους δρόμο-τα προηγούμενα χρόνια.
• Έδωσε προοπτική στην παράταξη, με την αναδιοργάνωση που πέτυχε, με εσωτερικούς κανονισμούς, με άνοιγμα της παράταξης, πράγμα που έδωσε τη δυνατότητα διείσδυσης και σε άλλους ιδεολογικούς χώρους, ή και συνεργασίας ή και στήριξης της τόσο από στελέχη άλλων ιδεολογικών παραμέτρων, αλλά και ανεξάρτητων.

Με την πολιτική αυτή, επετεύχθησαν:

Η αναδιοργάνωση της παράταξης έδωσε την δυνατότητα διείσδυσης και σε άλλους ιδεολογικούς χώρους και ανεξάρτητες δυνάμεις του συνδικαλιστικού κινήματος, επιβεβαιώνοντας από το 2004 και μετά την ουσιαστική Αναγέννηση της ΔΑΚΕ.

Το 2004 η παράταξή μας στο 32ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ αύξησε την δύναμή της κατά 24,36% σε συνέδρους από (88 σε 115) αυξάνοντας κατά δυο τις έδρες της στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ (από 9 σε 11).

Το 2007, η παράταξή μας στο 33ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ αύξησε τη δύναμη της κατά 16,5% σε συνέδρους (από 115 σε 134) αυξάνοντας κατά μία τις έδρες στη Διοίκηση της ΓΣΕΕ από 11 σε 12.

Συνολικά σε μία τετραετία η παράταξη της ΔΑΚΕ αύξησε δηλαδή τη δύναμη της κατά 52,3% (από 88 σε 134 συνέδρους). Η αύξηση αυτή αποδεικνύει ότι έχουμε προσελκύσει μέσα στη δύναμη μας ευρύτερες δυνάμεις του μεσαίου χώρου σε συνδικαλιστικά στελέχη.

 

 

• Κατάφερε για πρώτη φορά την κατάκτηση της δεύτερης θέσης στη δύναμη της ΓΣΕΕ, την σταθεροποίησε, και θα συνεχίσει αυτήν την προοπτική και στις επόμενες αναμετρήσεις, στο επόμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ όπου η ΔΑΚΕ θα αυξήσει ακόμη περισσότερο τις δυνάμεις της.

Σε όλα αυτά βοήθησε η εμπιστοσύνη που τον περιβάλανε όλα αυτά τα χρόνια οι συνεργάτες του, τα στελέχη της ΔΑΚΕ αλλά και όλοι οι εργαζόμενοι και διαφορετικών ακόμα ιδεολογικών χώρων.

4. Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

Συνεχίζοντας την αξιόπιστη και ανοδική πορεία της παράταξης πρέπει να

• Απευθυνθεί στους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, κοντά στα προβλήματα του και τις λύσεις…
• Να τους φέρει κοντά στα συνδικάτα
• Να ανανεώσει ηλικιακά την παράταξη ώστε να την παραδώσει στην συνέχεια σε συνδικαλιστές μιας νέας γενιάς, που έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση –επιμόρφωση (ακαδημία-εργασίας)
• Να προχωρήσει σε αναδιοργάνωση της παράταξης και των κανονισμών της, ώστε να μην έχει στην πλάτη της περιπτώσεις σαν αυτές που με αποφασιστικότητα διέλυσε (ΕΛΤΑ,ΕΥΑΘ, ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ, ίσως και ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ανεξάρτητα αν κάποιοι από αυτούς θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται σαν ΔΑΚΕ, πλην όμως δεν έχουν καμιά σχέση με την μεγάλη παράταξή μας τη ΔΑΚΕ αφού δε χωρούν άτομα που θέτουν τις προσωπικές τους φιλοδοξίες πάνω από την ενότητα και το συμφέρον της παράταξης.
• Τέλος να αναδιοργανώσει από τη βάση την παράταξη σε ορισμένες πόλεις διαλύοντας τις οργανώσεις που απέτυχαν-αφού σε εκπροσώπηση στη ΓΣΕΕ η ΔΑΚΕ με τα τοπικά στελέχη είχε μηδενική ή απαράδεκτη εκπροσώπηση.

5. ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΓΣΕΕ 2010-ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ-ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ

Αγαπητοί συναγωνιστές, δεν υπάρχουν πλέον πολλές επιλογές.
Δεν θέλουμε τη ΔΑΚΕ και τα στελέχη μας απλούς θεατές-παρατηρητές των πολιτικών δρώμενων.
Θέλουμε στελέχη σε οργανώσεις, με άποψη στον κοινωνικό περίγυρο, το χώρο εργασίας και αυτό να συνεκτιμάται από τα όργανα που διαμορφώνουν τις αποφάσεις.
Εμείς τα υπεύθυνα συνδικαλιστικά στελέχη του φιλελευθέρου χώρου, είμαστε υποχρεωμένοι να διαδραματίσουμε ένα υπεύθυνο, αποφασιστικό ρόλο, ώστε να διεγείρουμε τον Έλληνα εργαζόμενο στην προσπάθεια οικοδόμησης της νέας Ελληνικής κοινωνίας, σύμφωνα με το πιστεύω μας και την ιδεολογία μας, αυτή του κοινωνικού φιλελευθερισμού.
Είμαστε υποχρεωμένοι να βοηθήσουμε, αναλαμβάνοντας σειρά πρωτοβουλιών που θα φέρουν τα συνδικάτα κοντά στα σημερινά προβλήματα των μελών τους και θα πείσουν για την κοινωνική ευρύτητα της δράσης μας.
Με προτάσεις για ρεαλιστικές, αξιόπιστες, σύγχρονες και αποτελεσματικές λύσεις σε όλα τα παρουσιαζόμενα προβλήματα, που θα βελτιώνουν τις συνθήκες εργασίας μας, την ποιότητα ζωής μας, το βιοτικό μας επίπεδο και πάνω από όλα θα διασφαλίζουν τα δικαιώματά μας.

Με την ευκαιρία αυτή σήμερα, θα επαναλάβω την αναγκαιότητα στο προσεχές συνέδριο της ΓΣΕΕ να
• συνεχιστεί και διευρυνθεί η συμμετοχή της Περιφέρειας (ήδη στην 5ετία στα όργανα της ΓΣΕΕ Διοίκηση-με κυλιόμενες παρουσίες, Γενικό Συμβούλιο και Ελεγκτική πάνω από 24 στελέχη από εργατικά κέντρα έχουν συμμετάσχει)
• Και στην Αθήνα να υπάρξει ανανέωση, με μια νέα γενιά στελεχών που θα έχουν προοπτική, με δυνατότητα υπηρεσιακής παραμονής για δύο τουλάχιστον επόμενες θητείες-χωρίς άλλες υποχρεώσεις (Κυβερνητικές ή Κομματικές),
Σε αυτήν την κατεύθυνση ανανέωσης με όλες τις αναγκαίες ομαλές διαδικασίες μετάβασης,
και παράλληλα περιφρούρησης της ενότητας, της συνέχειας και αξιοπιστίας της παράταξης, πρόκειται να προχωρήσουμε όπως άλλωστε έχω και προσωπικά ενημερώσει και τον Πρόεδρο της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ξεκινώντας άμεσα μάλιστα από σήμερα με αλλαγές-προοπτικής:
• Όπως με αντικατάσταση-ανανέωση των μελών που συμμετέχουν στα διάφορα όργανα της ΓΣΕΕ, Ινστιτούτο Εργασίας, το ΚΕΚ, το ΚΑΝΕΠ, Ακαδημία Εργασίας, ΚΕΠΕΑ, ΕΛΙΝΥΑΕ, τα Περιφερειακά ΙΝΕ.
• Όπως σε πρώτη φάση τουλάχιστον και στους αναπληρωτές-μέλη, όπως στον ΟΑΕΔ, στο ΛΑΕΚ, στην Εργατική Κατοικία, Εργατική Εστία, ΟΚΕ προκειμένου να αποκτήσουν τα επόμενα μέλη όλοι την απαραίτητη για το μέλλον εμπειρία.
Και Ολοκληρώνοντας αυτήν την προωθούμενη αναγκαία ανανέωση θα οδηγήσουμε την παράταξη στο ερχόμενο συνέδριο της ΓΣΕΕ, τον ΜΑΡΤΙΟ του 2010, για τη Διοίκηση, με μια ακόμα νίκη, αφού στις εκλογικές διαδικασίες η παράταξή μας βρίσκεται σε περαιτέρω ανοδική πορεία, όπου και προσωπικά «σε κάθε περίπτωση και με οποιεσδήποτε συνθήκες-όσο είμαι ενεργός υπηρεσιακά», δηλαδή αυτή και την επόμενη θητεία, θα είμαι δίπλα σας, θα είμαι ΠΑΡΩΝ.

Όπως ακριβώς ΠΑΡΩΝ θα είμαι και στην ηγεσία της ΔΑΚΕ, όπου εξελέγην από τη βάση των συνέδρων-και δεν πρόκειται σε κάθε περίπτωση- μέχρι το επόμενο συνέδριο της παράταξης το 2011, να την εγκαταλείψω.

Όμως για θέμα λειτουργίας της παράταξης δεν θα αφήσω να επαναληφθεί η μη τήρηση πλήρως του Κανονισμού λειτουργίας (άρθρο 27β), όπου:

« Βασική αρχή και κατεύθυνση της παράταξής μας είναι να δοθεί η δυνατότητα σε όσο το δυνατόν περισσότερα στελέχη της ΔΑΚΕ να προσφέρουν στην οργάνωση-λειτουργία της παράταξης και γενικότερα του συνδικαλιστικού μας κινήματος.
Προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι η αποφυγή των περιπτώσεων που τα ίδια στελέχη διαδραματίζουν κυρίαρχο ρόλο (επικεφαλής-εκπρόσωποι) ταυτόχρονα σε περισσότερες από μία οργανώσεις (με συνδικαλιστικές διευκολύνσεις) αλλά και σε συμβούλια εκπροσώπησης (με αυξημένο φόρτο απασχόλησης), σε υπηρεσιακά καθήκοντα-υποχρεώσεις (με πλήρη και σταθερή απασχόληση), αλλά και σε πολιτικά καθήκοντα-θέσεις (με αυξημένο φόρτο εργασίας). Πράγμα που και στους ίδιους περιορίζει τη δυνατότητα μιας ουσιαστικής προσφοράς, αλλά και που συγχρόνως δεν επιτρέπει και σε άλλους που το επιθυμούν να δοθεί η δυνατότητα αυτή. Οι όποιες εξαιρέσεις-ειδικές περιπτώσεις από τις παραπάνω αρχές θα πρέπει να είναι ευθύνη-απόφαση αποκλειστικά της παράταξης ».

Πράγμα που δυστυχώς δεν τηρήθηκε σήμερα, αφού ορισμένα στελέχη απεδέχθησαν ή επιζήτησαν Κυβερνητικές θέσεις, (και δεν μιλάμε για διορισμένα μέλη Συμβουλίων, αλλά για θέσεις Προέδρου, Διευθύνοντας Συμβούλου ή και Γενικού διευθυντού, επιτυχημένα τα περισσότερα, βοηθώντας σε αρκετές περιπτώσεις τα μέλη μας,) όμως θέλοντας παράλληλα να διατηρήσουν και την εκλόγιμη θέση στη ΓΣΕΕ:,
• Και δημιουργούν πρόβλημα με την απουσία τους από την οργάνωση-το πρωινό στη ΓΣΕΕ δεν βρίσκονται πάνω από 2 μέλη μας, όταν από τις υπόλοιπες παρατάξεις βρίσκονται όλοι,
• και στερούν τη δυνατότητα σε άλλα μέλη που θέλουν να προσφέρουν με την προβλεπόμενη- βάση του Νόμου-απαλλαγή.
Άλλωστε ακόμα και ηθικά, μπορεί άραγε ένας Διευθύνων Σύμβουλος Οργανισμού να είναι και εκπρόσωπος εργαζομένων? Γι’αυτό ακριβώς θα πρέπει να επισημάνω ότι η αποχώρηση από τα παράλληλα συνδικαλιστικά καθήκοντα του ΛΕΥΘΕΡΙΩΤΗ ΣΠΥΡΟΥ, του ΝΙΚΟΛΑΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΩΤΗΡΗ, του ΚΑΛΛΙΡΗ ΠΕΛΟΠΙΔΑ, του ΒΛΑΣΤΑΡΑΚΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ κλπ. τους τιμά…..


Ε. ΣΧΕΣΕΙΣ ΔΑΚΕ ΚΑΙ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

1. ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΣΧΕΣΗΣ  

Πολιτικά είμαστε η συνδικαλιστική παράταξη, που δραστηριοποιείται στον χώρο της μισθωτής εργασίας και φυσικά εντάσσεται ιδεολογικά στο χώρο του κοινωνικού φιλελευθερισμού, πολιτικό χώρο που δραστηριοποιείται η Νέα Δημοκρατία.
Έχουμε συμφωνήσει απόλυτα με την οριοθέτηση της σχέσης Ν.Δ. και ΔΑΚΕ που έχει κάνει ο Πρόεδρος της Ν.Δ. και Πρωθυπουργός λέγοντας χαρακτηριστικά: ότι «δεν επιθυμώ η ΔΑΚΕ να είναι η φωνή της Νέας Δημοκρατίας στους εργαζόμενους, αλλά η φωνή των εργαζομένων στην Νέα Δημοκρατία». Σεβόμενος πάντα την ανεξαρτησία, τις θέσεις και την αυτόνομη πορεία μας.
Επιθυμία μας είναι, να βοηθήσουμε την σημερινή κυβέρνηση να εφαρμόσει το πρόγραμμα που επιδοκίμασαν και επιβράβευσαν οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι Έλληνες πολίτες στις προηγούμενες εκλογές. Γιατί για εμάς το κυρίαρχο δεν ήταν μόνο η εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας, είναι η υλοποίηση της κυβερνητικής της πρότασης και η συγκεκριμενοποίησή της στα επιμέρους θέματα που θα προκύψουν, όχι μόνο προστατεύοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων, αλλά διεκδικώντας και προωθώντας ένα καλύτερο αύριο για όλη την Ελληνική κοινωνία. Στο σημείο αυτό θα προσπαθήσουμε να διαδραματίσουμε σημαντικό ρόλο .
Έχουμε υποχρέωση και πραγματικό καθήκον να διατυπώνουμε ελεύθερα τις θέσεις μας για όλα τα θέματα που επηρεάζουν το παρόν και το μέλλον των εργαζομένων. Σε αυτό το ρόλο εμείς διατηρούμε σταθερά το δικαίωμα της άποψης και της κριτικής, παρακολουθούμε από κοντά τις κυβερνητικές θέσεις και ανάλογα παρεμβαίνουμε εποικοδομητικά, κριτικά ή και αγωνιστικά όσο και αν αυτό ενοχλεί ορισμένους, που θέλουν να μας βλέπουν σαν εμπόδιο στην τυχόν προσπάθειά τους να προωθήσουν μέτρα που μπορούν να θίξουν τον Έλληνα εργαζόμενο. Το κάνουμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε αποφασιστικά, όλοι μαζί, και οποιεσδήποτε παρεμβάσεις προσωπικές ή θεσμικές από οπουδήποτε και αν επιχειρηθούν, δεν θα καταφέρουν να υπονομεύσουν αυτήν την ξεκάθαρη μέχρι σήμερα στάση και πορεία μας.

2. Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΩΝ & ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΗΣ ΔΑΚΕ

Όλοι σήμερα αναγνωρίζουν , ότι η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι μια ιστορικής σημασίας επιλογή της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, και επομένωςη φιλελεύθερη ιδεολογικά παράταξή μας δικαιούται να διεκδικεί την πρωτοπορία και την αυθεντικότητα έκφρασης του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού στη χώρα μας.
Σε μερικές ημέρες από σήμερα Εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες, από 25 κράτη, θα προσέλθουν στις κάλπες για να αναδείξουν τους εκπροσώπούς τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Η συμμετοχή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ιδιαίτερης σημασίας, τόσο για την εξωτερική πολιτική όσο κυρίως για την εθνική μας οικονομία, αφού οι εισροές χρημάτων μέσω της κοινής Αγροτικής Πολιτικής και Διαρθρωτικών Ταμείων, συμβάλλουν ουσιαστικά στην οικονομική πρόοδο και ανάπτυξη.
Οι εκλογές στις 7 Ιουνίου πέρα της Ευρωπαϊκής, έχουν και Εθνική διάσταση:
Αφορούν τον Ελληνικό δρόμο για την Ευρώπη της ισόρροπης ανάπτυξης ,της ασφάλειας και της κοινωνικής ευημερίας .
Αφορούν άμεσα τον Ευρωπαϊκό-Έλληνα πολίτη και τις πολιτικές, που προωθούνται για την βελτίωση της ποιότητας ζωής και την ανακούφιση της καθημερινότητάς του.
Στόχος μας είναι, να φέρουμε την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της Ευρώπης. Ο Έλληνας εργαζόμενος όχι μόνο να αισθάνεται, αλλά και να ζει ως Ευρωπαίος πολίτης. Ευρωπαίος στους
μισθούς και στις συντάξεις, στην ποιότητα της ζωής του, στις υπηρεσίες υγείας, παιδείας, δημόσιας διοίκησης.
Όμως για να διεκδικήσουμε περισσότερα για τους Έλληνες. Η Ελλάδα χρειάζεται μια ισχυρή Εθνική εκπροσώπηση στην Ευρωβουλή.
Όσο αφορά τις εκλογικές διαδικασίες η συμμετοχή των στελεχών μας είτε σε Εθνικές εκλογές, είτε Ευρωεκλογές, είτε Νομαρχιακής και Τοπικής αυτοδιοίκησης, είναι πάντα στην πρώτη γραμμή αγωνιστικά, είτε σαν στελέχη, είτε και σαν υποψήφιοι (όπου η παράταξη σε κάθε περίπτωση τους ενεθάρρυνε και τους ενθαρρύνει γι’ αυτό άλλωστε και αρκετοί ήδη ήταν υποψήφιοι και στις Εθνικές εκλογές και στις Ευρωεκλογές), όπου και σε περίπτωση εκλογής θα εξέφρασαν την κοινωνική ομάδα που εκπροσωπούμε, να κατατεθούν και εκφραστούν τα δικαιώματα των μεσαίων και χαμηλών στρωμάτων της κοινωνίας, χωρίς φυσικά το ακραίο που συνέβη από την μεριά της ΠΑΣΚΕ να αναλαμβάνουν και τη θέση-του Κυβερνητικού εκπροσώπου.
Και μια που μιλάμε για εκλογές, στέλνομε ένα μήνυμα στα κόμματα που επικαλούνται αναγκαιότητα προσφυγής σε κάλπες, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας βρίσκεται ακόμη στην αρχή μόνο της δεύτερης τετραετίας της.
Το ίδιο μήνυμα στέλνομε στα όποια σενάρια διαδοχολογίας από όπου και αν προέχονται, από όποια στελέχη δυστυχώς κι αν συντηρούνται ότι:
«εμείς οι 627 σύνεδροι του τελευταίου συνεδρίου της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, με την πρόταση που καταθέσαμε για μια νέα πορεία ευημερίας, με αλληλεγγύη και κοινωνική συνοχή, με μια φωνή, και μη δίνοντας σε κανέναν το δικαίωμα να μας ερμηνεύσει, να εκπροσωπήσει ή και να χρησιμοποιήσει, δηλώνουμε ότι:
• Και ικανότατο Πρωθυπουργό-εκλεγμένο από τον Ελληνικό λαό έχουμε και γι’ αυτή, αλλά και την επόμενη τετραετία….τον μοναδικό που μπορεί να οδηγήσει τη χώρα να βγει από την κρίση….
• Και Πρόεδρο της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ έχουμε, που πήρε στην πλάτη του ολόκληρη την παράταξη της ΝΔ και την οδήγησε στη νίκη, αυτόν ψηφίσαμε, αυτόν στηρίζουμε, με αυτόν είμαστε και σήμερα και στην επόμενη δεκαετία. Τον ΚΩΣΤΑ τον ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ.

 


3. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΔΑΚΕ

Με βάση τα παραπάνω, και μετά από προηγούμενη συνεννόηση και Συνεργασία με τον Γραμματέα Κεντρικής Επιτροπής της ΝΔ κ. Λευτέρη Ζαγορίτη , σας γνωρίζουμε ότι:
Τα στελέχη της ΔΑΚΕ σε όλη την Ελλάδα έχουν όλη τη διάθεση να συνεργαστούν με τα Όργανα της Νέας Δημοκρατίας για :
1. Την συγκρότηση κλιμακίων στελεχών της ΔΑΚΕ για περιοδεία σε όλους τους Νομούς και εργασιακούς χώρους ευθύνης τους, ειδικότερα μάλιστα σε περιοχές, που λόγω αδυνατούν να τα επισκεφθούν τα Κεντρικά κλιμάκια της ΔΑΚΕ, που ήδη βρίσκονται σε περιοδεία στο Κέντρο και την Περιφέρεια, με επικεφαλής τον Πρόεδρο της ΔΑΚΕ και τα μέλη της Ε.Ε.
2. Συμμετέχοντας σε οποιεσδήποτε Νομαρχιακές και Δημοτικές Επιτροπές εκλογικού αγώνα τους ζητηθεί.
3. Συμμετέχοντας όπου χρειαστεί, με την μεγάλη εμπειρία που έχουν αποκτήσει στις εκλογικές διαδικασίες, ως αντιπρόσωποι της Ν.Δ. στα εκλογικά κέντρα , σε κάθε Νομό και σε κάθε Δήμο της χώρας.
4. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη των εργασιακών τους χωρών, σε κάθε Νομό όσο αφορά:
• Tην προώθηση-διανομή έντυπου υλικού της φιλελεύθερης παράταξής μας.
• Την διανομή και γνωστοποίηση του προγράμματος–θέσεων της ΝΔ.
• Την συνοδεία όλων των υποψήφιων Ευρωβουλευτών, των Υπουργών και Βουλευτών της ΝΔ στους χώρους εργασίας τους.
5. Την πραγματοποίηση μιας Συνόδου σε Κεντρικό Ξενοδοχείο το Μάιο, με την παρουσία του Πρωθυπουργού και Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Καραμανλή.

Οι εργαζόμενοι του φιλελεύθερου χώρου και τα στελέχη της ΔΑΚΕ σε όλη την Ελλάδα, είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις, για να διεκδικήσουμε τη θετική ψήφο όλων των Ελλήνων, για τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας.
Καταδικάζοντας ταυτόχρονα τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και την πολιτική τους, που απέτυχαν να αξιοποιήσουν τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και άφησαν τους Έλληνες πίσω, κατατάσσοντας τη χώρα μας σε μία από τις τελευταίες θέσεις της Ευρώπης.
Σε αυτή τη μάχη δεν θα πρέπει να λείψει κανένα στέλεχος , γιατί είναι απαραίτητο για τον τόπο μας να προχωρήσουμε μπροστά με μια νέα πολιτική και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη , που μπορεί να την εκφράσει μόνο η παράταξή μας, η Νέα Δημοκρατία.

 

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης