Κώστας Πουπάκης

Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 2017 -

Θέσεις για την Απεργιακή Κινητοποίηση στις 2 Απριλίου 2009

E-mail

 

ΘΕΣΕΙΣ
για την Απεργιακή Κινητοποίηση στις 2 Απριλίου 2009
στη συνάντηση της ΓΣΕΕ με Εργατικά Κέντρα & Ομοσπονδίες
του Γεν. Γραμματέα ΓΣΕΕ κ. Κ. Πουπάκη


Η συνεχιζόμενη διεθνής οικονομική κρίση δεν αφήνει σημαντικά περιθώρια αισιοδοξίας, αφού καθημερινά βλέπουμε σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, οι δείκτες ανεργίας και φτώχειας να αυξάνονται και να πληθαίνουν οι μη έχοντες. Στη χώρα μας μπορεί μέχρι στιγμής να νιώθουμε κάποια συμπτώματα, αλλά τα μεγάλα προβλήματα της κρίσης είναι μπροστά μας. Γι΄ αυτό και θα πρέπει, πριν η κρίση «αγγίξει» ουσιαστικά τη χώρα μας, να ληφθούν από σήμερα τα κατάλληλα μέτρα, με πολιτικές ενεργητικού χαρακτήρα για τη στήριξη της Απασχόλησης και όχι με λογικές αδράνειας και άμυνας.
Στο πλαίσιο αυτό, οι πολιτικές τις οποίες προωθεί η Πολιτεία θα πρέπει και να εφαρμοστούν άμεσα και να ενισχυθούν μέσα από διάλογο με τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς. Η μέχρι σήμερα ακατάσχετη κινδυνολογία και ο καλλιεργούμενος από τους εργοδότες φόβος, μόνο κακές υπηρεσίες στους εργαζομένους και στη χώρα μπορεί να προσφέρει. Χρειάζεται υπευθυνότητα από όλους. Χωρίς λαϊκισμούς, σκοπιμότητες κα κραυγές, απέναντι σε ένα εθνικό ζήτημα, όπως αυτό της διεθνούς οικονομικής κρίσης.
Γι’ αυτό και αντί να ασχολούνται κάποιοι με θεωρίες και εκλογολογίες ας καταθέσουν υπεύθυνες, ρεαλιστικές και φυσικά υλοποιήσιμες προτάσεις, αν φυσικά τελικά έχουν. Πρέπει να προωθηθούν πολιτικές οι οποίες να ξεφεύγουν από τη στενή λογική των περισσότερων κυβερνήσεων των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες -ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων (Σοσιαλιστές και Χριστιανοδημοκράτες) έχουν ασπαστεί πλήρως το δόγμα του κεφαλαίου. Και αντί να συμφωνήσουν όλοι μαζί στην Ευρώπη σε ένα κοινό πλαίσιο αντιμετώπισης της κρίσης, πάνω στην απασχόληση και στην ενίσχυση των χαμηλά εισοδηματικών στρωμάτων της κοινωνίας, εμμένουν στη βελτίωση των αριθμών και μόνο, σε εφιαλτικές μάλιστα στιγμές για την ίδια τους την κοινωνία. Ενδεικτική της επικρατούσας νοοτροπίας είναι η τακτική της τσεχικής προεδρίας, που ντε και καλά θέλει να σπάσει την εβδομάδα των 48 εργάσιμων ωρών και να καθιερώσει το 65ωρο.
Εμείς απαιτούμε:
Από τους Εργοδότες και το σύνολο των Επιχειρηματιών
Να επιδείξουν σήμερα τη στοιχειώδη κοινωνική ευαισθησία απέναντι στους εργαζομένους και την ίδια τη χώρα.
Να καταδικάσουν λογικές όπως αυτή του Προέδρου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Βορείου Ελλάδος, που με ατομικές συμβάσεις εργασίας, υπό το φόβο της απόλυσης, μειώνει μισθούς και ώρες εργασίας των εργαζομένων του.
Το γεγονός ότι στους εργοδότες έχει δοθεί διαχρονικά η ευκαιρία να εφαρμόζουν νόμους οι οποίοι προβλέπουν ευελιξία και ελαστικές εργασιακές σχέσεις, δεν σημαίνει ότι πρέπει να λειτουργούν ειδικά αυτή την περίοδο, χωρίς στοιχειώδη κοινωνική ευθύνη αγνοώντας τις κοινωνικές συνέπειες.
Κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι εργαζόμενοι θα αρνιόντουσαν πεισματικά τις όποιες διευκολύνσεις το έχουν αποδείξει στην πράξη άλλωστε- εάν έβλεπαν το αδιέξοδο, και την αναγκαιότητα, μπροστά στη σωτηρία θέσεων εργασίας και της επιχείρησης που εργάζονται. Ενδιαφέρονται και για την επιχείρηση που δουλεύουν, και για το ψωμί τους.
Και εμείς δεν θα αρνιόμασταν τη στήριξη προσπαθειών που θα αποσκοπούσαν στη σωτηρία θέσεων απασχόλησης, εάν υπήρχε διαπιστωμένο πάντα το πρόβλημα, και σχετικό εργατικό οικονομικό και κοινωνικό έλεγχο. Φυσικά και με την κάλυψη του υπόλοιπου μέρους του μισθού από τον ΟΑΕΔ ή ακόμα και το ΛΑΕΚ, χρήματα των εργαζομένων άλλωστε είναι, γιατί θα πρέπει να επιβιώσει τελικά και ο εργαζόμενος με την οικογένειά του.
Όμως, αντί να βλέπουμε προσπάθειες σωτηρίας επιχειρήσεων οι οποίες αντιμετωπίζουν πραγματικό πρόβλημα επιβίωσης, διαπιστώνουμε μια αντικοινωνική προσπάθεια κάποιων επιχειρηματιών για να διατηρήσουν τα υπερκέρδη τους, για να επωφεληθούν και από αυτή την κρίση, κόβοντας από τις αμοιβές των εργαζομένων τους.
Ο Πρωθυπουργός είπε, διαπιστώνοντας αυτό το φαινόμενο, ότι πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις να τηρηθούν όλες οι νόμιμες διαδικασίες, μέσα από τις οποίες προβλέπεται διάλογος, ενημέρωση, συζήτηση με τα συναρμόδια υπουργεία και τους υπεύθυνους φορείς και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Γι΄ αυτό και βασική υποχρέωση όλων των αρμοδίων υπουργείων για μας είναι να διαφυλάξουν τους εργαζομένους από τους εκβιασμούς των ατομικών συμβάσεων εργασίας και των απολύσεων. Υπάρχει άλλωστε η σχετική βούληση όπως διαπιστώθηκε με την άμεση αντίδραση της Υπουργού Απασχόλησης, αρκεί να υπάρξει και άμεση ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, αφού με την υπάρχουσα δομή, για να ελεγχθούν από μια φορά όλες οι Ελληνικές επιχειρήσεις απαιτούνται 35 με 40 χρόνια.
Σε κάθε περίπτωση είναι αναγκαιότητα η προστασία της απασχόλησης με κάθε μέσο από την Πολιτεία, ειδικά απέναντι σε αυτούς που ενώ δεν αντιμετωπίζουν σήμερα πρόβλημα χρησιμοποιούν την κρίση σαν άλλοθι, είτε για να περιορίσουν αναιτιολόγητα μισθούς, και απασχόληση, είτε για προχωρήσουν σε διαθεσιμότητες και απολύσεις εργαζομένων.
Από τους Τραπεζίτες
Απαιτούμε να δώσουν άμεσα την αναγκαία ρευστότητα στην αγορά για να αντέξει μπροστά στις πιέσεις που θα δεχθεί τους αμέσως επόμενους μήνες. Οι αρμόδιοι υπουργοί πρέπει να σταματήσουν να τους «χαϊδεύουν» με παραινέσεις και «σκληρά» μηνύματα. Να τους επιβάλλουν τα πρόστιμα που πρέπει, για να πάρουν επιτέλους μια απάντηση σε σχέση με την αντικοινωνική συμπεριφορά που έχουν επιδείξει αρνούμενοι να μειώσουν τα επιτόκια, να χορηγήσουν δάνεια και γενικότερα να αξιοποιήσουν προς όφελος της κοινωνίας το πακέτο των 28 δις. ευρώ της κρατικής ενίσχυσης. Πρόστιμα που θα πρέπει και να εισπραχθούν. Αντικοινωνική συμπεριφορά που εκδηλώνεται με διάφορους τρόπους όπως η άρνηση της SOCIETE GENERALE να καταβάλλει αυτά που ό νόμος προβλέπει στερώντας από τους ασφαλισμένους της όσα δικαιούνται, αν και πήρε απόφαση να κάνει χρήση 150 εκ. Ευρώ από το πακέτο ενίσχυσης των Τραπεζών.
Από την Κυβέρνηση
Απαιτούμε να λειτουργήσει με γνώμονα την κοινωνική δικαιοσύνη σε όποια μέτρα χρειάζεται να ληφθούν και να συνεχίσει να αντιστέκεται στις παράλογες και αντικοινωνικές σε μεγάλο βαθμό απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και επιτέλους, να φορολογήσει ακόμη και εκ των υστέρων τις υπερκερδοφόρες κατά τα προηγούμενα χρόνια επιχειρήσεις, πολλές από τις οποίες μάλιστα αρνούνται ακόμη και να καταβάλλουν το ΦΠΑ, το οποίο παρακρατούν από εμάς, από τους καταναλωτές.
Στο ίδιο πλαίσιο, μετά την κατάργηση των 10.500 πρέπει να μην μείνει στο συρτάρι μια ακόμη υπόσχεση για δικαιότερη φορολόγηση. Πρέπει και οι μεγαλοεπαγγελματίες να φορολογηθούν δίκαια. Δεν γίνεται κάποιοι με εμφανή πλουτισμό, να έχουν βίλλες και γιοτ, και να δηλώνουν μικρότερο εισόδημα ακόμη και από αυτό των εργατών και υπαλλήλων τους. Αποκρύπτοντας τα ατομικά περιουσιακά τους στοιχεία στις επιχειρήσεις ή τις offshore εταιρίες τους.
Δεν μπορεί να πληρώνουμε κεφαλικό φόρο – και δεν θα’ χαμε αντίρρηση να βοηθήσουμε όλοι σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, αρκεί και να πληρώνουν όλοι οι έχοντες και κατέχοντες, και όχι μόνο οι μισθωτοί και κάποιοι ακόμα νόμιμα δηλώνοντες. Και φυσικά σε κάθε περίπτωση να «πληρώσουν» οι κερδοφόρες επιχειρήσεις και οι Τράπεζες.
Η περίοδος που διανύουμε θέλει σύνεση και σοβαρότητα. Από όλους. Την κυβέρνηση, τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, τους εργοδοτικούς φορείς, ακόμη και από εμάς τα συνδικάτα. Απαιτεί συλλογική και καλά συντονισμένη αντίδραση μπροστά σε αυτό τον διεθνή οικονομικό τυφώνα.
Βλέπουμε όλες τις Ευρωπαϊκές Χώρες, να αναμορφώνουν τους Προϋπολογισμούς και τους στόχους τους ανάλογα με τα νέα καθημερινά δεδομένα…Αυτό κάνει και θα πρέπει να κάνει η Ελληνική Κυβέρνηση. Και για κάποιους που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα ζει την δική της οικονομική κρίση - ανεξάρτητα από τις διεθνείς εξελίξεις, απλά και μόνο για να αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη, ας μας θυμίσουν εάν υπήρξε κάποια Κυβέρνηση που άφησε πίσω της γεμάτα ταμεία, χωρίς υποχρεώσεις, δανεισμούς και ελλείμματα. Η αλήθεια και το ήθος, σε τόσο δύσκολες στιγμές, θα πρέπει επιτέλους να βάζουν «φρένο» σε ορισμένους που δεν καταλαβαίνουν το μέγεθος της επικινδυνότητας των παρωχημένων λόγων τους.
Στο πλαίσιο αυτό ο ρόλος των συνδικάτων είναι ακόμη πιο σπουδαίος από χθές. Περίοδοι όπως αυτή που ζούμε μας φέρνουν προ των ευθυνών μας.
Όχι μόνο στον τρόπο διεκδίκησης και πολιτικής αντιμετώπισης των ζητημάτων, αλλά και σε επίπεδο κινητοποιήσεων όσο αφορά το είδος, τη μορφή, τον χαρακτήρα, και τις συνέπειες-επιπτώσεις τους τόσο όσο αφορά τους εργαζόμενους όσο και την υπόλοιπη κοινωνία. Εμείς–καταθέτοντας σε κάθε περίπτωση τους δικούς μας προβληματισμούς και θέσεις, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε παρόντες στους αγώνες που αποφασίζονται από το Συνδικαλιστικό κίνημα.

 

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης