Κώστας Πουπάκης

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017 -

Υπάρχει ελπίδα και προοπτική, υπάρχουν λύσεις και εναλλακτικές προτάσεις

E-mail Εκτύπωση

Λίγους μήνες μετά την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η ελληνική οικονομία βυθίζεται ραγδαία στην ύφεση και την υπανάπτυξη, ενώ η αντοχή και η ανοχή της ελληνικής κοινωνίας δοκιμάζεται από τη μεγαλύτερη, μετά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών. Η εξέλιξη των δημοσιονομικών μεγεθών και οι προβλέψεις για αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης-χαμηλότερους ακόμα και από -4% αναγκάζουν τόσο τους εμπνευστές, όσο και τους θερμότερους υποστηρικτές του Μνημονίου να κάνουν λόγο για λάθος «συνταγή».

Η σημερινή κυβέρνηση με την αρχική καταστρεπτική της απραξία και μια σειρά ανεύθυνων και εγκληματικών χειρισμών της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας, με παλινωδίες και δηλώσεις περί «τιτανικού», «χρεοκοπημένου κράτους» και «δεν υπάρχει σάλιο» μετέτρεψε την κρίση χρέους, που αντιμετώπιζε η χώρα, σε κρίση δανεισμού. Έπειτα, χρησιμοποίησαν το εκβιαστικό δίλημμα «Μνημόνιο ή χρεοκοπία», προκειμένου να εμφανίσουν τη συνειδητή κυβερνητική επιλογή του Δ.Ν.Τ. ως μονόδρομο και να απεγκλωβιστούν από τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις, ολοκληρώνοντας την «πολιτική εξαπάτηση» του ελληνικού λαού. Με αυτόν τον τρόπο δημιούργησαν ένα «πολιτικό» και «ηθικό» άλλοθι, για να εξαπολύσουν στα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας τη σκληρότερη επίθεση στη σύγχρονη ελληνική μεταπολιτευτική ιστορία.

Με την υπογραφή του Μνημονίου και τις συμβάσεις δανεισμού εκχωρούνται κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, υπονομεύεται η συνταγματική νομιμότητα, γενικεύεται μια βαθιά κρίση θεσμών και αξιών, υιοθετούνται μονομερώς και επιβάλλονται, χωρίς ούτε καν το στοιχειώδη κοινωνικό διάλογο, μέτρα που καταργούν κεκτημένα εργασιακά, κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Κατά αυτόν τον τρόπο, εγκαθιδρύεται μια νέα διαιρετική τομή ανάμεσα στους υποστηρικτές και τους διαφωνούντες με το Μνημόνιο.

Οι παραγωγικοί κλάδοι αποδιαρθρώνονται και η οικονομική δραστηριότητα βυθίζεται, την ώρα που μεγάλες εργοστασιακές μονάδες μετεγκαθίστανται σε άλλες χώρες και τα «λουκέτα» είναι, πλέον, καθημερινό φαινόμενο σε μια «στεγνή» από ρευστότητα αγορά. Οι αλλεπάλληλες αυξήσεις σε έμμεσους φόρους και Φ.Π.Α. που έχουν οδηγήσει τον πληθωρισμό στο 5.6%, σε συνδυασμό με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων συρρικνώνουν την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων πολιτών, μετατρέποντας αγαθά πρώτης ανάγκης σε πολυτέλεια. Η πραγματική ανεργία προσεγγίζει το 20%, με τους νέους και τους εργαζόμενους προχωρημένης ηλικίας να καταδικάζονται στην εργασιακή περιπλάνηση, ο αριθμός των «φτωχών εργαζόμενων» πολλαπλασιάζεται και αυξάνει επικίνδυνα το ποσοστό των συμπολιτών μας, που ζει κάτω από τα όρια της φτώχειας. Η αγορά εργασίας απορυθμίζεται με την κατάργηση στην πράξη των συλλογικών συμβάσεων και την ουσιαστική αναστολή της λειτουργίας του ΟΜΕΔ, ενώ οι ευέλικτες μορφές εργασίας και τα «μπλοκάκια» επεκτείνονται άναρχα και χωρίς κανόνες, διαμορφώνοντας συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Μια νέα γενιά υπερχρεωμένων οικογενειών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων αναπαράγεται, η μικρομεσαία τάξη αποσυντίθεται, με την απαισιοδοξία να κυριαρχεί σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό, που καλείται να θυσιάσει το «σήμερα» και να υποθηκεύσει το «αύριο». Οι κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανισότητες οξύνονται και οι νέοι πτυχιούχοι μεταναστεύουν στερώντας τη χώρα από πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τους μη έχοντες, παρατηρείται μια συστηματική προσπάθεια, από διάφορα κέντρα, απαξίωσης των συνδικαλιστικών και επαγγελματικών οργανώσεων, καθώς και της οργανωμένης κοινωνίας των πολιτών, προκειμένου να αποδυναμωθεί η παρέμβασή τους. Παράλληλα, μεθοδεύεται και ελλοχεύει παντού η λογική του «Διαίρει και Βασίλευε», με πρόσφατο παράδειγμα την προσπάθεια της κυβέρνησης για διάσπαση της ενότητας του κόσμου της μισθωτής εργασίας, μέσα από τη «δαιμονοποίηση» των δημοσίων υπαλλήλων. Οι πολίτες τρομοκρατημένοι από το φόβο της χρεοκοπίας έχουν εγκλωβιστεί σε μια λογική «μη δράσης», όταν το, ήδη, συμφωνημένο Επικαιροποιημένο Μνημόνιο θέτει σε ευθεία αντιπαράθεση την κυβερνητική πολιτική με την κοινωνία. Απαιτείται, λοιπόν, μια ευρεία κοινωνική συμμαχία, μια κοινωνική συμφωνία, στο ιδεολογικό πλαίσιο του κοινωνικού φιλελευθερισμού, των μεγάλων, δυναμικών και υγιών ομάδων της ελληνικής κοινωνίας -εργαζόμενων, συνταξιούχων, ανέργων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών, βιοτεχνών και εμπόρων- προκειμένου να αναζητηθούν συνθέσεις και τρόποι συλλογικοποίησης των δράσεων, μέσα από κοινούς στόχους και διεκδικήσεις, με γνώμονα το «κοινωνικό καλό». Μόνο με αυτή τη συμπαράταξη μπορεί να δημιουργηθεί ένα ισχυρός μοχλός πίεσης απέναντι στις μονομερείς και αντικοινωνικές κυβερνητικές αποφάσεις, απέναντι στο Μνημόνιο και τους εφαρμοστές του.

Το Κ.Α.ΛΕ.Σ.Μ.Α., όπως το αντιλαμβάνομαι, είναι μια πρωτοβουλία με σκοπό την ενημέρωση, τον προβληματισμό, την ενίσχυση της αλληλεγγύης και την προώθηση της συζήτησης μεταξύ των κοινωνικών ομάδων. Είναι ένα βήμα λόγου και διαλόγου, που θέλει να μεταδώσει αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία σε όλα τα στρώματα, που πλήττονται από το Μνημόνιο και τις πολιτικές, οι οποίες απορρέουν από αυτό. Με τη συνδρομή πολιτικών προσώπων, επιστημόνων, στελεχών και μελών ομάδων εκπροσώπησης της οργανωμένης κοινωνίας αλλά και ανέντακτων πολιτών μπορεί να μετατραπεί σε προνομιακό πεδίο επεξεργασίας και διερεύνησης κορυφαίων κοινωνικών και οικονομικών θεμάτων. Σε αυτήν την κατεύθυνση, δηλώνω αλληλέγγυος σε αυτήν την Κίνηση και είμαι διατεθειμένος όχι μόνο να παρέχω ενημέρωση και την εμπειρία μου, αλλά και να συμβάλω με τις παρεμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για όλα τα θέματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία, ως μέλος των Επιτροπών Απασχόλησης & Κοινωνικών Υποθέσεων και Εσωτερικής Αγοράς & Προστασίας των Καταναλωτών, δύο Επιτροπών που η θεματολογία τους βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των μεσαίων και χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων.

Υπάρχει ελπίδα και προοπτική, υπάρχουν λύσεις και εναλλακτικές προτάσεις, αρκεί η κοινωνία να τις αποδεχτεί και να τις αφομοιώσει, γιατί έχει έρθει η ώρα τις διεκδικήσει.
 

 

Social Networks

Με ενδιαφέρει η γνώμη σας

Περιμένω τις απόψεις, προτάσεις, θέσεις σας σε θέματα που σας αφορούν. Είμαι στη διάθεσή σας να αναλάβω δράση για θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Υποβολή ερώτησης